Posts

Posts uit juni, 2024 tonen

Dat is een gepasseerd station

Afbeelding
Opstappen, overstappen, instappen, het kan allemaal op de Nederlandse stations   Station Haarlem is niet alleen maar functioneel, maar ook geschikt om te bekijken Amsterdam Centraal in het spotlicht. iets op de rails zetten :iets op poten zetten, iets starten Kieken op Leeuwarden NS De kerk van Duivendrecht, gelegen aan het station . In deze kerk heb ik, onder dwang, een aantal diensten meegemaakt, tot ik het heft in handen nam, en gestopt ben met deze onzin. Vreselijk saai , Hoofddorp. Ik ben er doorheen gefietst, er was werkelijk niets leuks aan deze stad te ontdekken.  Boekeloeren op station Naarden-Bussum. Dat hebben ze goed bedacht ! In de Bollenstreek Dan is Leiden in last, (trammelant) Zwolle Overstapje, de trein naar Harlingen vertrekt vanaf Leeuwarden. Toen mijn moeder deze foto vorig jaar zag vroeg ze : hoe is het mogelijk om die fietsen bovenop het dak van de trein te vervoeren En nog een keer Leeuwarden Alleen al voor deze fraaie stationshal zou je een bezoekje aan...

ergens op terugkomen

Afbeelding
   Faecestransplantatie, het klinkt best chic. Plat gezegd :poep teruggeven.  Ja, we doen van alles in het ziekenhuis. Op afdeling Chirurgie zijn de artsen heel creatief. Dingen die best goed lijken op papier, maar wat in de praktijk echt shit is. Letterlijk. Een patient met een dunne darmstoma, vrij hoog in het maagdarmkanaal, dwz, korte afstand van de maag tot het stoma. Op die manier verlies je veel vocht en veel mineralen  , dat is niet goed.  Verderop in de buik ligt het overige , grootste deel van dunne darm en dikke darm, blind gesloten, tijdelijk buiten gebruik. Zonde om dat kanaal niet te benutten, als je dat deel gebruikt kan er vocht en voedingsstoffen teruggegeven worden aan het bloed. Nou, daar komt ie.  De productie van het stoma opvangen, echt alles. Zeven , om alle brokjes eruit te vissen, en dan optrekken in een grote spuit. Op zo'n moment denk ik, waar ben ik in godsnaam mee bezig ! Rectaal een slangetje inbrengen, en die vloeibare ontlast...

Jarig

Afbeelding
Het Anna Paviljoen, de kraamafdeling van het Onze Lieve Vrouwe  Gasthuis , in Amsterdam. Op 28 juni 1965 ben ik daar geboren, in de vroege ochtend. Mijn ouders woonden in de tijd in bij een oude mevrouw, ze hadden slechts twee kamertjes tot hun beschikking, verder deelden ze keuken en woonkamer met haar. ER was een tekort aan woningen, je moest toch wat als je ergens wilde wonen. Thuis bevallen was dus geen optie, het werd een ziekenhuis opname. Je kreeg na de bevalling tien dagen bedrust, wat zullen er veel vrouwen trombose gekregen hebben. Na tien dagen verlieten moeder en kind het Onze Lieve. Vroeger als kind telde je de dagen af tot je jarig was, de spannendste dag van het jaar. Als je de volgende ochtend wakker werd was de kamer versierd met slingers en ballonnen, wat een feest! Uitdelen op school was vaste prik. Mijn moeder reeg blokjes kaas, worst, augurk en zilverui op sateprikkers. Een groene kool werd in zilverfolie gewikkeld, en daar werden de prikkers op vast gepind. De...

Pastelkleuren boven Weesp

Afbeelding
  Ik keek naar buiten, zag de mooie lucht, liet alles meteen uit mijn handen vallen . Camera om mijn nek geslingerd en snel Weesp in gescheurd, tatutatu! Zo'n mooie lucht is een cadeautje! Ook al is de zon allang onder, de zonwering is nog uitgeklapt, en omdat ze zo mooi zijn moesten ze op de foto Aan de Herengracht , in dit pand, zat heel lang geleden sportschool Manhattan.  De vader van mijn kinderen ging daar altijd heen, en toen ik hem leerde kennen ben ik ook een aantal jaren bloedfanatiek daar bezig geweest, Bankdrukken, lat pull, leg press, squatten, het hele lichaam kwam aan bod.  Ik ging er vier keer per week heen, ook als ik geen zin had. In die tijd , en eigenlijk nog vele jaren daarna, moest ik altijd van alles doen van mijzelf. Want anders verging de wereld. Het heeft heel lang geduurd tot ik besefte dat ik wel eens wat minder streng voor mezelf mocht zijn. En, oefening baart kunst, ik weet nu heel goed wat ik wel en niet leuk vind, en ik maak het mijzelf nie...

De vier jaargetijden

Afbeelding
  Er was eens een echtpaar. Hun kinderen waren getrouwd en het huis uit en zij waren samen achtergebleven. Hun moeders leefden allebei, sinds het overlijden van hun echtgenoot, alleen en zonder inkomsten. De man en de vrouw besloten de twee oude vrouwen te vragen bij hen in te trekken. Zo zouden zij een zorgeloze oude dag hebben. Helaas lukte het de vrouw niet haar schoonmoeder net zo goed te verzorgen als haar eigen moeder. De zorg voor de één ging ten koste van de ander. De vrouw kreeg steeds meer genoeg van het extra werk dat haar schoonmoeder haar gaf en ze werd prikkelbaar en onaardig. De oude vrouw kreeg een schamel bordje eten en ze probeerde de honger niet te voelen door de hele dag op een droge boon te kauwen. De boon was zo hard dat zij hem niet stuk kon bijten en 's avonds voor het slapen deed zij hem in een zakdoek om hem de volgende dag weer te voorschijn te halen. Maar het was altijd dezelfde boon. De dochter overlaadde haar man met verwijten: "Zie je wel hoeveel...

zomer

Afbeelding
  Zomer is bezig, en ik vind het heerlijk! Naar buiten zonder jas, blote benen, het summum voor mij Het beste plekje in mijn tuin! Als God in Frankrijk, zo voel ik me op mijn steiger

stukjes tekst

Afbeelding
  Vluchtroute, maar let er op, in haast/in nood, toch acht slaan op het afstapje  Nou, dit zou toch wel duidelijk moeten zijn Ik was uit eten , in brouwerij Wispe, in Weesp. Achterin de (voormalige) kerk hoorde ik af en toe een hond blaffen. Bloedirritant, door de akoestiek werd het oorverdovend. Op een gegeven moment kwam er een jonge man langs ons tafeltje, hij passeerde aan de kant waar geen ruimte was, waar je niet kan en hoort te lopen. Toen zat hij klem . Mag ik er even door? vroeg hij. Toen hij bij de bar stond zag ik dat hij een metalen bak in zijn handen had. Aha, hij kwam water halen voor zijn luidruchtige viervoeter. Daarna liep hij met gevulde kom terug naar achteren, dit keer over het ruime gangpad. Ik wees naar de miniruimte naast mijn tafel, waar hij zich een paar minuten geleden doorheen geperst had. Ik schoof mijn stoel naar achteren en vroeg hem : wil je misschien passeren? Lang geleden, in Belgie.   Ik was daar met mijn (toenmalige) vriend op vakan...