annemarie-de-ron-de-paden-op

Paar dagen geleden een fietstochtje langs het Gein gemaakt, ik hou het vandaag  kort en bondig op mijn blog Dat was het voor deze maand. Morgen  met frisse moed weer verder.

  Eind augustus barst ieder jaar het feestgedruis weer los hier in Weesp. Het eerste Sluis en Bruggenfeest dateert uit 1978. Ik heb het in 1981 voor het eerst mee mogen maken. Voor mij stond het toen in het teken van veel bier drinken, en rondhangen met mijn vriend. Die tijd is geweest, ik laat het slempen en feesten aan anderen over. Vandaag gewerkt, maar na de arbeid toch even een rondje door mijn woonplaats gemaakt. Foto hierboven is ter illustratie, de sluis van het stadje. Voor ieder wat wils en voor sommigen is het teveel Vanaf een terras naar alle voorbijgangers geloerd, een heerlijke bezigheid. We hebben ons niet in de feestelijke geburtenissen gestort, want de plicht roept morgenochtend weer

 Vanmiddag soep wezen eten met mijn jongste zoon. Natuurlijk tomatensoep, heerlijk. In tegen stelling tot erwtensoep, dat vind ik echt snert. Vreselijk! Vroeger maakte mijn moeder zelf deze winterse soep. Met daarin oa knolselderij en een varkenspoot, ik griezel nog als ik daar aan denk. Dit was echt linke soep! Het stond de hele middag te borrelen op een laag pitje en het hele huis stonk daardoor. En wat het ergste van dit alles was : ik moest het eten. Het was gezond, maar daar had ik geen boodschap aan. Ook het feit dat mijn moeder honger had geleden in de oorlog maakte geen indruk. En ook de arme kindertjes in de Derde Wereld die niets te eten hadden raakten mij niet. Ik vond het smerig, goor, niet te vreten, walgelijk. Ik zat kokhalzend achter die bak groene derrie. Ben daar nooit overheen gekomen. Mijn moeder had ook op een kwade dag bedacht dat ik karnemelk moest gaan drinken. Waarom in vredesnaam? Bij de geur ervan werd ik al onwel, bij het eerste slokje kwam het zuur omhoo...

 Met vriendin Annette naar Friesland gereisd, een bezoekje aan Harlingen gebracht Dat laatste vindt gelukkig niet meer plaats In de verte hoorden we de scheepshoorn van de boot naar Terschelling . Als ik iemand met een harde stem hoor zeg ik : je lijkt wel een misthoorn!. Op een terras, onder een grote parasol, de lunch gebruikt. De regen viel net op dat moment, en kon ons niet deren Daarna reden we door naar Sint Annaparochie, bij mijn zus langs. Altijd fijn haar te zien, lekker zitten kletsten met ze drietjes De tuin hebben we niet bezocht, het was inmiddels gaan plenzen En toen was het tijd voor een drankje. Mijn zus had flesjes frisdrank gehaald, ze dacht dat er een draaidop op zat. Het bleek een kroonkurk te zijn, dus er moest een flesopener aan te pas komen.  Na enig speurwerk kwam er een boven water, maar die voldeed niet. Nu kon ik eindelijk weer een trucje uit mijn jeugd uithalen: het ontkurken van het flesje in de uitsparing in het deurkozijn. Vroeger dat tot in den ...

 Ik was met mijn kleindochter in een speeltuintje. Een  meisje kwam erbij, om te spelen. Ze vroeg aan mij : bent u haar oma? Ja. Dat dacht ik al, u ziet er een beetje oud  uit . Paar jaar geleden was ik met mijn kleindochter op pad, met een stapeltje kerstkaarten. Een paar adressen waren dichtbij, daar had ze de kaart zo in de brievenbus kunnen gooien. We kwamen bij de postbus voor de rest. Ik had het stapeltje enveloppen op de grond gelegd, met het idee dat ze de kaarten een voor een in de gleuf zou kunnen stoppen. Ik draaide me om om haar daarvoor op te tillen, en zag hoe ze het eerste exemplaar bijna in de vuilnisbak gegooid had, die daarnaast stond. Toen ik op de kleuterschool zat had de juffrouw op het schoolplein haar been gebroken. Tenminste, dat werd ons verteld. Ik begreep het niet, want haar been zat er nog gewoon aan. Als kind dacht ik  dat je been dan echt eraf was, en een stuk verderop zou liggen/. Hier moet ik het mee doen:) Deze jas hing bij ons op de ...

Toen ik zeven jaar was verhuisde ik naar de Bijlmer, tegenwoordig beter bekend als Amsterdam Zuidoost. Ik startte in wat nu groep vier is. Op een leuke school, Onze wereld. Moderne tijd, we tutoyeerden de onderwijzers en we spraken hun aan met hun voornaam, geen Meester of Juf, zo ging dat daar. Het enige dat ik niet leuk vond was de gymnastiekles. Ik was daar gewoon niet goed in, zeg maar rustig: slecht. Bij teamsport werd ik , samen met nog twee meisjes, altijd als laatste gekozen. Wij bakten er helemaal niets van , iedereen van ons groepje baalde als we de bal lieten vallen of een andere misstap begingen. Ik zat in de klas met veel Surinaamse kinderen, van wie ik veel Surinaamse scheldwoorden geleerd heb. In de kleedkamer van schoolzwemmen hoorden wij, meisjes,  de jongens opscheppen over hun 'tollie' en de afmetingen daarvan met elkaar vergelijken. Vreemde schepsels:). Kinderen zeggen van alles tegen elkaar. De creoolse kinderen konden onaardig doen tegen de Hindoestaanse k...

Patient opgehaald van dialyseafdeling. Door gangetjes heen met het bed, in de spelonken van het gebouw. Het lijkt wel een doolhof , zegt hij. Ja wij verdwalen regelmatig  zeg ik. Patient , een best wel oude meneer, ligt overdwars op bed, op zijn rug, hij reikt met zijn rechterarm naar het nachtkastje, probeert daar iets neer te leggen. Het ziet er merkwaardig uit, en ook wel grappig.  Ik vraag hem: bent u acrobatische toeren aan het uithalen? Hij kan er gelukkig om lachen. Tijdens de pauze hebben wij , collega's , het over onze leeftijd en over pensioen.  Ik ben onlangs zestig geworden, ik ben er nog niet helemaal aan gewend. Toen hoorde ik van iemand dat de definitie van een  bejaarde als volgt luidt : een persoon van 65 jaar of ouder! Nou breekt mijn klomp, ik ben dus bijna prehistorisch! Op een tweepersoonskamer liggen twee heel gezellige heren die wel van een grapje houden. Midden in een gesprek loop ik de kamer in. 'Tegenwoordig heb ik alleen maar vrouwtjes. Maa...

Vanmiddag op de fiets naar Amsterdam gegaan. Nee, niet op deze , die doet het niet meer :)   Een kolonne toeristen, leuke manier om de stad te verkennen Koffie gedronken bij café de Blaffende Vis Kijk, zij gaan er nog lekker samen op uit, ipv achter de geraniums te gaan zitten Aan de voet van die ouwe Wester Heb ik vaak in gedachten gestaan 'k Heb er dikwijls staan te dromen Van die mooie, die fijne Jordaan Samen met mijn lieve vriendin Anneke struinde ik door de Jordaan  We hoorden op straat een man tegen zijn vrouw zeggen: kom, we gaan wat drinken bij 'de Blaffende Hond'.  Of was het 'de Gapende Vis'?  bijna goed! Wij streken voor het avondeten neer bij een eetcafé op de Haarlemmerdijk. We bestelden biefstuk met daarbij gepofte aardappel.  De uitbater vroeg of wij een aardappel wilden delen. Dat willen we natuurlijk wel, maar we hadden een rammelende maag, dus bestelden alle twee een pieper.  Weet u het zeker? Ze zijn erg groot, u kunt altijd nog één erbi...