annemarie-de-ron-de-paden-op

Amsterdam zuidoost, ik kom er een aantal keer per week door, als ik naar mijn werk fiets. Voor de oplettende kijker is er altijd wat te zien. Hier is een creatieve geest bezig geweest                                                            De Gaasperplas Toen ik deze foto maakte stopte een meneer naast me en vroeg of ik journalist was . Nee hoor, en ook geen fotograaf, was mijn antwoord op zijn volgende vraag. Ik doe het gewoon voor mijn plezier Verscholen achter al het groen zie je een rijtje eengezinswoningen. Hier heb ik van 1972 tot 1980 gewoond. Ik sta paf dat het al zo lang geleden is! In die tijd heette Amsterdam ZO gewoon  de Bijlmermeer of Bijlmer, dat Zuidoost is pas veel later erop geplakt.   Zo, dat was het dan voor vandaag 

Weesp maar weer eens op de kaart gezet   Vergane glorie

  De laatste kopjes koffie vanavond in Laren gedronken. Vanaf een terras naar al het passerende volk gekeken. Een paar dingen waren duidelijk : ze vonden zichzelf helemaal te gek, en waren te jeugdig gekleed. Het was een vermakelijk schouwspel. Daarna weer terug naar Weesp gefietst. Er was een prachtige lucht te zien, helaas geen camera bij me. Maar voor nood is de telefoon er dan nog.

 Patient heeft pijn op de borst.  Vertelt ze en passant als ik een praatje kom maken. Oke, arts gebeld, ECG gedraaid. Ik had het graag wat eerder geweten. Humeur van haar is nog goed, het is begin van de nacht. Arts komt, er moet bloed afgenomen worden. Onprikbaar zoals zoveel patienten hier, dus moet het uit haar dialyselijn gehaald worden. Kunnen wij ( verpleegkundigen ) wel maar mogen we niet, helaas. Dus iemand van de IC gebeld. Alleraardigste man die ik nog ken uit mijn chirurgie-tijd. Kalm en rustig tapt hij wat bloed af. Daarna moet de lijn weer ingepakt worden, helaas hebben wij hier niet de transparante folie die erop zat.  Dus moet er wat anders op, maar daarmee kan mevrouw niet douchen. Het is even niet anders. Mopperdemopper van haar,  de IC collega gaat onverstoorbaar verder, en dekt alles netjes steriel af, daar gaat het om. Nou. dat ziet er niet uit, zegt de ondankbare patiente. Mijn collega gaat speciaal; terug naar de IC om daar het door haar gewenst...

Dit blog gaat over akelige viervoeters. De foto's die ik hier geplaatst heb zijn gelukkig van allemaal lieve brave honden Van de week liep ik met mijn geliefde in het bos, het was mooi weer, de herfst net begonnen, dus camera mee en lekker banjeren. We waren nog maar net vertrokken of het begon al. Een man met een herdershond aan de lijn. De baas hield hem strak vast. Het grote beest blafte intimiderend naar een passerende hond, sprong en rukte aan de lijn. Wij waren vlakbij, en dat voelde niet fijn. Stel dat het beest zich losrukte en zich op ons zou richten? We kozen het hazenpad en waren een tijd gevrijwaard van deze viervoeters. Tot we een Deense dog zagen, een kalf, zou mijn moeder zeggen. Hij liep uiteraard  los. Zijn bazin, een oma, had alleen oog voor haar kleinzoon . Het beest stond stil en bekeek ons vanuit de verte. Wij negeerden hem, even later stopte hij nogmaals om ons gade te slaan. Wij liepen schijnbaar ontspannen door, keken niet naar dat intimiderende dier. Opeens...

Vanmiddag een paar uurtjes in Leiden doorgebracht. Eerst wat foto's gemaakt, het weer was mooi En daarna lekker gaan lunchen. Geen broodje Leidse Kaas