annemarie-de-ron-de-paden-op

 Vanmorgen was het weer zover. Om half negen nam ik plaats op de stoel van de kapper.  Al jaren kom ik bij het zelfde vertrouwde adres, waar ik steeds door dezelfde dame geknipt word, naar tevredenheid. Als ik binnenkom zie ik een eerste klant zitten, druk in gesprek met een andere kapster. Nou, weet je wat ik toen zei? Ik zei.....ja echt! Nee, dat meen je niet! en zo ging dat verder. Ik zit daarnaast, mijn coifeusse vraagt naar mijn wensen en gaat aan de slag. Zij kent mij langer dan vandaag. Geen koetjes en kalfjes voor mij.  Ze kan zich mengen in het gesprek daarnaast. Het gaat over fillers, botox, de tand des tijds, eerste grijze haren ( dat laatste is voor mij heel lang geleden) .  Allemaal trucjes om er jeugdig uit te blijven zien. Het gesprek gaat meteen door naar  het volgende onderwerp. Hoe slecht bewerkt voedsel is en dat je moet proberen onbespoten producten te kopen, bv bij de boer of op de biologische markt.  Ik ben met stomheid geslagen. ...

ik kan me nooit voorstellen dat reclame maken werkt. Opdringerig, gemaakt leuk, overdreven, niet mijn ding. Als ik iets wil of nodig heb koop ik het wel.  Hieronder wat reclames die de kroon spannen, ik zou zeggen, geniet ervan of erger je groen en geel.   voor meer van dit soort reclames, type bij de zoekbalk het woord  'reclame' in ( ja ik maak graag reclame voor mijzelf )

Vanmorgen scheen de zon uitbundig. Ik spoedde mij naar station Baarn om daar een ov fiets te huren. Met mijn geliefde een mooie ronde gemaakt, oa langs de Lage Vuursche. Daar passeerden we een enorme golfbaan met vele mannetjes met karretjes. Dit bord getuigt van humor ( zie de tekst, maximale snelheid 20 km per uur /overstekende golfers ) Potjandorie, net te laat! Pauze met een sober broodje, na het geschrans van gisteravond in Nijmegen nu maar weer pas op de plaats En zie daar , een vrouw op wieltjes. Ik hoorde vanmorgen een heel irritant manspersoon zeggen dat er geen vrouwen op wieltjes bestaan. Hij was zeer ingenomen met zijn eigen stomme grapje. En hij had nog ongelijk ook ! Zie hier het bewijs.  

Vanmorgen bijtijds vertrokken, rugzak mee, net als vroeger. Met trein naar Nijmegen, met mijn geliefde.  Tijdens de overstap op Utrecht kochten we cappuccino, bekers na afloop in het kleine prullenbakje gepropt, de roerstokjes staken daarna als duivelshoorntjes uit het afvalbakje Op Nijmegen nog een stukje met de bus mee, richting museumpark Orientalis. Voorheen het Bijbels Openlucht Museum geheten, ben daar vroeger een aantal keren met mijn kinderen geweest. Rugzakjes op met eten en drinken erin, en daar konden ze heerlijk hun gang gaan. Prachtige omgeving, waar ze speurtochten deden en konden rennen zonder dat iemand er last van had. Het was mooi om na een heel lange tijd hier weer te zijn Daar de lekkerste tosti gegeten die ik ooit geproefd had In een van de huisjes konden mensen een boodschap achter laten, deze bezorgde mij een glimlach. Ach, zalig zijn de onwetenden  Na een aantal uren gelopen te hebben was de cirkel rond en gingen we de bus weer opzoeken, en reden mee na...