annemarie-de-ron-de-paden-op

 schots en scheef : helemaal scheef lachen is het beste medicijn: lachen is goed voor je gezondheid de touwtjes in handen hebben: de baas zijn In iemands schaduw staan : niet opvallen omdat de ander dat al doet Het zonnetje in huis zijn  vrolijk zijn de beer is los: er gebeurt opeens van alles eten als een varken: ongemanierd eten aan de grond genageld staan: perplex zijn je haren rijzen te berge: je schrikt vreselijk

Gezellig gegeten met mijn allerbeste vriendinnetje, in Amsterdam. Uren achter elkaar gekletst, na 41 jaar zijn we nog altijd niet uitgepraat.  Op de terugweg wat foto's gemaakt.   Voor we gingen eten had ik mijn fiets in een ondergrondse fietsenstalling in de Reguliersdwarsstraat gezet. Piepklein, stond er barstensvol met die vermaledijde fatbikes. Ik wilde mijn fiets aan de zijkant parkeren, maar het mannetje van de stalling kwam er meteen aanstormen , en blafte een order: daar plek vrij! niet hier.  Ergens tussen de andere fietsen gepropt. Na het etentje mijn fiets opgehaald, en ik had mijn pinpas in mijn hand. Ik ben gewend dat een bewaakte fietsenstalling niet gratis is. Ik stopte bij het mannetje, die keek alsof ik iets vies in mijn hand vast hield. Wat wilt u daarmee doen? Eerste 24 uur is gratis, zei hij met een geirriteerde blik op zijn gezicht. Mooi , dat is dan weer een financiele meevaller, zei ik blij. De fooienpot die daar stond heb ik genegeerd, daar vond ik...

Fietsen, we hebben het allemaal moeten leren. Ik was de stuwende kracht achter mijn kinderen toen zij zonder zijwieltjes gingen rijden. Mijn oudste zoon was de eerste , met een kromme rug achter dat fietsje aangerend om hem vaart te geven, en na een tijdje scheurde hij als vanzelf rond. Een paar jaar daarna was een van mijn dochters zover. Ik vond dat haar vader ook wel eens wat mocht doen , en ik vroeg hem haar te helpen bij dit proces. Tot mijn verrassing ging hij met haar naar buiten.  Blij ging ze op haar kinderfietsje zitten waar de zijwielen net vanaf gehaald waren.  Ze was er klaar voor! Ik keek tevreden door het keukenraam, verheugd dat de vader nu ook eens iets opvoedkundigs ging doen. Hij gaf het fietsje een zet, ze reed zonder te trappen een paar meter door de straat.  De vader van het lieve kind verzette geen voet meer, hij keek toe uit de verte hoe ze vaart verloor en vervolgens omviel met fiets en al. Ik stormde woest naar buiten. Ze kan het niet...

  De laatste jaren zit ik iets te vaak in de tandartsstoel , problemen met gebit door de tand des tijds. Gisteren ook weer, maar daarover zo meer. Jaren geleden had ik vage kiespijn, ik hoopte dat het vanzelf over zou gaan. Tanden op elkaar en doorgaan!   Ik nam paracetamol, breidde dat uit met brufen, maar dat mocht niet baten. Ik maakte een afspraak bij de tandarts , maar die heb ik niet meer gehaald. Ik zat in de nachtdienst, het was weekend, en opeens had ik rechts een hamsterwang, het zag er raar uit, en de pijn was inmiddels tot het toppunt gestegen. Een dienstdoende kaakchirurg op mijn werk kunnen benaderen. Het was zondagochtend half 8, en we liepen samen de verlaten poli op. Het wordt geen feest! zei hij tandenknarsend. Je hebt veel te lang doorgelopen met die kies.  Ik lachte als een boer die kiespijn heeft. Hij rommelde spullen bij elkaar, zetten het mes in mijn tandvlees en de pus spoot in het rond. Hij liet een klein draintje achter ( zo, nou weet ik ook...

 zuster Anna bekeerd tot het ware geloof (in zichzelf)   Voor 'de aardappeleters' In cafe de Zwart is het altijd lekker zitten De fanatieke supporters van voetbalclub Besiktas JK marcheren door de binnenstad. Allemaal gekleed in het zwart, de handen geheven, ze maakten op mij een sinistere indruk Waar is hier de nooduitgang! Ach, barst maar! En we sluiten af met een blik op de Westertoren, die gelukkig weer uit de steigers is