annemarie-de-ron-de-paden-op

Spring maar achterop: Karel kreeg een mooie fiets Een kar naar zijn idee En pa zei zeker honderd keer Wees er voorzichtig mee Maar Karel die een oogje had Op Ans een nieuwe ster Stond andere morgen voor haar deur En zei met heel veel air Mijn achterband is wel wat zacht Maar 't geeft niet lieve pop Spring maar achterop Voor jou liep ik wat risico Voor jou neem ik een strop Spring maar achterop En las mijn band mocht springen kind Dan gaan we met lijn twee Want jij moet verder lopen schat Maar ik loop met je mee Later ging hij naar het stadhuis En Ans ging met hem mee Niet achter op zijn mooie fiets Maar in een trouw coupe En reed hij soms op weg naar huis Zijn vrouw nadien voorbij Stond mij meteen pedaal tot stil En zei hij altijd blij Zo verstreken in geluk voor beiden menig jaar Een Ansje die nu Anna heet Is eens zo dik en zwaar Ze zit nog wel eens achterop Maar toch zo vaak niet meer Want als ze er maar over sprak Dan hoort ze iedere keer       Een kort maar kleurrijk ...

 Vandaag op zoek gegaan naar imperfectie. Dat levert niet het perfecte plaatje op, maar dat is een mooie manier om naar je omgeving te kijken. De aanleiding zijn mijn tenen. Met nagellak erop probeer ik er nog wat van te maken, maar mijn voetvingers zijn met de beste wil van de wereld niet mooi te noemen. Mijn kinderen plagen mij altijd met mijn stompjes. Onlangs had ik het met iemand over de toppen van mijn voeten. Ik heb brokkelige tenen, zei ik tegen hem. Nou , brokkelig is geen probleem, was het antwoord,  ik hou toevallig ook van brokkelkaas.  En daar zijn ze dan : Dat was de aanleiding om een blog over imperfectie te maken. Het is weer eens wat anders!   In een wereld waarin veel mensen er perfect uit willen zien ( dat levert soms een geplastificeerd masker op), waarin hun leven perfect moet zijn, waarin niets mis mag gaan.  Maar dat leer je vanzelf wel af. Okee, genoeg gekletst, nu wat plaatjes die niet perfect zijn. Toen ik vanmiddag foto's aan het ...

    Het is altijd fijn waardering voor je werk te krijgen.  Patienten die met ontslag gegaan zijn laten vaak een lief kaartje achter, met daarin hun dankbetuigingen geschreven. Al dan niet met een bedragje erbij voor in de afdelingspot, waarmee er leuke dingen voor het personeel gedaan kunnen worden. Snoep, taart, koekjes worden ook gedoneerd . En dan heb je nog de patienten die zelf, of familie, een eigen zaak hebben. En van daar uit een schenking doen. Zo kreeg ooit al het personeel op de afdeling Chirurgie en eigen doos met Leonidasbonbons. Van een familie die in delicatessen handelde. Ook zijn er wel eens pizza's bezorgd, lekker hapjes, kaarten voor het theater, ga zo maar door. Ik heb een keer een zelf gebreide sjaal van een lieve dame mogen ontvangen, dat was heel persoonlijk en superlief! Het is allemaal op vrijwillige basis, maar een blijk van waardering wordt echt op prijs gesteld. Op Chirurgie lagen patienten soms een half jaar in het ziekenhuis, waren op het ni...

Meet, dameskleding in Weesp Het leukste winkeltje van Weesp en ook het leukste winkeltje waar ik ooit een voet over de drempel gezet heb Vandaag een blog gewijd aan het heerlijke winkeltje Meet, tweedehands merkdameskleding. Te vinden in de Slijkstraat in Weesp. Hier slaag ik werkelijk altijd. Ideaal , mooie collectie, heel aardige eigenaresse. Die weet wat je goed staat, ze geeft advies, je loopt daar nooit met een lege tas de deur uit! Niet alleen voor kleding maar ook voor hoeden en accessoires kan je daar je slag slaan                                                                                                                      Aan de veren kent men de vogel: aan de kleding kan je zien m...

 Gisteren ging ik eieren kopen, die haal ik bij een stalletje langs de weg. Geld gooi je in de brievenbus, en dan pak je het aantal doosjes waarvoor je betaald hebt. Onderweg 1000 keer van mijn fiets afgestapt om wat plaatjes te schieten. Vanuit Weesp naar Driemond, en dan via de Stammerdijk naar het kippenproduct. Onderweg zag ik deze schattige paarden, ze staan hier heel lief op een kluitje.  Ook op een kluitje, ofwel, een kluwen koeien Nadat ik mijn fietstas volgeladen had met eieren weer terug naar Driemond, en daarna langs het kanaal naar Nigtevecht gereden het is lood om oud ijzer. Ik vind het allemaal even leuk om op de foto te zetten. Als kapitein van zo'n groot schip moet je wel stalen zenuwen hebben! Staaltje van goed vakmanschap! Druk bevaren route, het Amsterdam Rijnkanaal En toen kwam het , de kers op de taart. Ik zag weer een groepje koeien samenscholen, en daarna zag ik een mannetje lopen. Hij liep naar het hek van de weide en toen de dames hem zagen liepen ze k...