annemarie-de-ron-de-paden-op

Vandaag niet zover weg gegaan omdat we vanavond een druk programma hebben.  Eerst Naarden Vesting. We hadden koud een voet buiten de auto gezet toen we aangeklampt werden door een oudere dame. Ze zag er verschrikt uit en vroeg of wij hier in de buurt wonen. En daarna vertelde ze dat haar wasmachine het niet meer deed en of we konden helpen. We gingen met haar het huis in waar ze op de stoep stond.  En zagen hoe ze de sleutel eerst ondersteboven in het sleutelgat stak. Naar boven met haar en mijn geliefde,  die technisch is, keek naar het apparaat.   Ik weet niet meer hoe hij werkt, ik heb vaker van dit soort dingen, riep ze vertwijfeld. Na inspectie bleek dat ze de kraan dichtgedraaid had.  De wasmachine aangezet en ze putte zich uit in dankbetuigingen.  Ze vroeg wederom of wij hier wonen en of mijn lief een beloning wilde.  Weer naar beneden en toen begon ze te huilen. Ze was eenzaam, haar man was overleden, het huis was te groot voor haar. ...

 Tijdens mijn nachtdiensten heb ik heel wat verzoekjes van mijn patienten gekregen. Maar voor het eerst in mijn loopbaan kreeg ik de vraag om een rookworst op te warmen :). In het nieuws was onlangs de Hemarookworst.  Die zal nu weer volgens het oude succesrecept gemaakt worden. Vandaag een ode aan de rookworst. Geniet, maar met mate:)

Gisteren begon de dag mistig en grauw. Een Aswoensdag   En vanmorgen begon de dag met een wit laagje . Witte Donderdag En nu maar afwachten of het morgen een Goede Vrijdag wordt

 Mijn nachtdienst loopt ten einde, ik mag bijna naar huis. En dan gaat de bel.. Met lichte tegenzin loop ik de kamer op. Een patient die slecht ter been is begeleid ik naar het toilet. Na een paar minuten belt hij weer, hij is klaar. Hij vraagt om een nieuwe onderbroek en pijama broek, en ik kijk in zijn kast. Er ligt van alles qua kleding, ik kies een broek uit, maar helaas, geen onderbroek te bekennen. Dat vertel ik hem maar hij gelooft me niet. Ik laat me overhalen, ik vouw elk klein bundeltje open dat ik tegen kom, het zijn hemden, die ik vervolgens terug smijt de kast in. Ik begin mijn geduld te verliezen.  Ik kom bij hem met de mededeling dat er dus geen ondergoed is. 'Doe maar babybroek'! zegt hij. Ah, een luier! roep ik blij. Nee, babybroek! Oke.... ffff. Daarna de lange broek aan. Is ook weer niet goed, is te dun. Er is geen dikkere zeg ik. Jawel, in plastic zak. Maar die is vies, denk ik. Maakt niet uit,. moet ook aan. Nou dan doen we dat, ben je nu tevreden? De klok...

Een patient die al langere tijd op mijn afdeling ligt.  Vriendelijk in de omgang, beleefd. Ondanks het feit dat hij weinig reden tot lachen heeft.  Ik kom s ochtends bij hem en geef hem zijn medicijnen, het is een handvol, best veel. Hij kiepert het medicijnbekertje leeg in zijn handpalm, brengt zijn mond omlaag en zuigt de pillen naar binnen. Je lijkt wel een stofzuiger, zeg ik.  Er verschijnt een brede grijns op zijn gezicht en zijn schouders beginnen te schokken van  het lachen. Dat had ik nog niet eerder meegemaakt met hem.  Wat een prachtige start van de dag!

  Koffie, ik ben er dol op. Vandaag een ode aan het zwarte goud, bij elkaar gesprokkeld over een aantal maanden.  Het is voor mij een hot shot , als ik een kopje achterover geslagen heb ben ik weer bruisend en wel Er zijn verschillende betekenissen van het woord hot shot. Het kan een alcoholisch drankje zijn. Of iemand die erg goed is in zijn werk. Of het gaat om iemand met sexappeal,  ofwel een lekker ding . En  een kopje koffie met mijn moeder, met taart, je moet jezelf af en toe kietelen. En daaronder, het befaamde nummer Hot shot van Karen Young, bekend bij de oudere jongeren onder ons :).  Whoa oh yeah Burn, I'm sitting home, And I'm all alone, And I don't hear no phone I need a hot shot Burn, it's Friday night, And I ain't feeling right, There ain't no man in sight I need a hot shot Hot shot, hot shot Ooh baby baby baby baby baby won't you feel it in my soul Come on now move it Hey I know you never never never never gonna lose control My side is burnin...

  Vandaag voor de laatste keer samengewerkt met een van mijn studenten. Een leuke jonge vrouw ( meisje in mijn ogen) die ik hier heb zien groeien. Met haar tomeloze enthousiasme nam ze de patienten voor zich in en veroverde ze een plekje in mijn hart. We hebben van elkaar geleerd. Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk kennis over te dragen. En omgekeerd heeft zij mij trucjes op de computer bijgebracht, als ik weer eens met de handen in het haar zat. Wat zijn de maanden die wij samenwerkten voorbij gevlogen, veel te snel! Maar aan alles komt een eind, en zo ook aan  deze mooie periode..  Naast alle werk-gerelateerde zaken heeft zij mij ook op de foto gezet als ik weer eens een plaatje voor mijn blog nodig had.  En vandaag verraste ze me met deze beker . Met daarop de  door haar gemaakte foto aan de ene kant, en aan de andere kant een lieve tekst en een verwijzing naar mijn blog, zusteranna.com.  Ik denk met veel plezier terug aan de mooie momenten die we beleefd...

  Bijnamen uitdelen, dat gaat als vanzelf bij mij. Mijn kinderen hebben er meerdere, en ze reageren op alles wat ik ooit voor hun bedacht heb.  De ondertoon is liefde, en daar gaat het om.  Mijn vader noemde ik altijd p.a.  , uit te spreken als   p  -  a   . Voor mijn moeder ook prachtige bijnamen, waaraan zij ook helemaal gewend was.   Onze cavia's kregen uiteindelijk ook een ander naam dan waar ze ooit mee begonnen waren. Zoals 'de Koe' , 'Pijp' ,  'Piep' , 'Brownie olé' . Maar wat dan voor mijzelf? Mijn kinderen noemen mij gewoon mama. Maar als ik het over mezelf heb dan heb ik er ook wel een paar. Als ik thuis kom roep ik  'De Moeder'  is er. Waar komt dat vandaan? Een van mijn kinderen had een keer, heel lang geleden , een vriendinnetje te spelen. Een langzaam, sloom kind. In plaats van dat ze samen met de blokken en lego aan de gang gingen, zocht het meisje mij steeds op, en dan hoorde ik haar roepen: De mo...

 Vandaag hou ik het luchtig, maar het is geen gebakken lucht