hartverscheurend

Vandaag niet zover weg gegaan omdat we vanavond een druk programma hebben. 

Eerst Naarden Vesting. We hadden koud een voet buiten de auto gezet toen we aangeklampt werden door een oudere dame. Ze zag er verschrikt uit en vroeg of wij hier in de buurt wonen. En daarna vertelde ze dat haar wasmachine het niet meer deed en of we konden helpen.

We gingen met haar het huis in waar ze op de stoep stond.  En zagen hoe ze de sleutel eerst ondersteboven in het sleutelgat stak.

Naar boven met haar en mijn geliefde,  die technisch is, keek naar het apparaat.  

Ik weet niet meer hoe hij werkt, ik heb vaker van dit soort dingen, riep ze vertwijfeld. Na inspectie bleek dat ze de kraan dichtgedraaid had. 

De wasmachine aangezet en ze putte zich uit in dankbetuigingen.  Ze vroeg wederom of wij hier wonen en of mijn lief een beloning wilde. 

Weer naar beneden en toen begon ze te huilen. Ze was eenzaam, haar man was overleden, het huis was te groot voor haar. 

Ze kreeg soms hulp van familie maar had verder niemand. De tranen rolden over haar wangen en ik kreeg het gevoel alsof iemand in mijn hart kneep. Ik gaf haar een knuffel en dat was het enige dat ik kon doen.

Toen we afscheid namen zag ik in de gang een dementieklok hangen. 

Met een zwaar gemoed vertrokken we. 

Als ik hier zou wonen zou ik haar regelmatig bezoeken. Wat een schrijnende situatie,  ik hoop dat deze vrouw niet al te lang meer op zichzelf hoeft te wonen.  

Rondje door het prachtige stadje gemaakt maar het kouwe kak gehalte is erg hoog daar, niets voor mij. 

Door naar Bussum,  broodje gegeten, ook hier redelijk veel van dat bepaalde volk. Al gaan ze gehuld in lompen, je ziet aan hun hoofd dat ze (te veel) geld hebben.

Ooit hier geweest bij een klokkenmaker, om de klok van mijn moeder te laten repareren.  Die had ze in 1963 voor haar huwelijk gekregen.  

De man deed misprijzend over het uurwerk. Dertien in een dozijn, schamperde hij. Reparatie zou op 500 euro neerkomen.  Dan niet. 

Thuis aangekomen een heldere ingeving, de klok opgewonden en toen deed hij het gewoon!

Zoals het klokje thuis tikt tikt het nergens :).