Kwekkerdekwekkerdekwekkwekkwek

Gezellig gegeten met mijn allerbeste vriendinnetje, in Amsterdam. Uren achter elkaar gekletst, na 41 jaar zijn we nog altijd niet uitgepraat.

Op de terugweg wat foto's gemaakt.

Voor we gingen eten had ik mijn fiets in een ondergrondse fietsenstalling in de Reguliersdwarsstraat gezet. Piepklein, stond er barstensvol met die vermaledijde fatbikes. Ik wilde mijn fiets aan de zijkant parkeren, maar het mannetje van de stalling kwam er meteen aanstormen , en blafte een order: daar plek vrij! niet hier.

Ergens tussen de andere fietsen gepropt. Na het etentje mijn fiets opgehaald, en ik had mijn pinpas in mijn hand. Ik ben gewend dat een bewaakte fietsenstalling niet gratis is. Ik stopte bij het mannetje, die keek alsof ik iets vies in mijn hand vast hield. Wat wilt u daarmee doen? Eerste 24 uur is gratis, zei hij met een geirriteerde blik op zijn gezicht.

Mooi , dat is dan weer een financiele meevaller, zei ik blij. De fooienpot die daar stond heb ik genegeerd, daar vond ik die man te zuur voor.