Miskleun tot een goed einde gebracht

 Vanmorgen met mijn lieve wandelvriendin Annette richting de Glind gereden. Nee, niet om naar de kerk te gaan ( dit dorp ligt ook op de Bible Belt) maar om een nieuw Klompenpad te verkennen.

Het werd het Glindhorsterpad, de reviews waren veelbelovend. De route was tien kilometer, net mooi, je kon eventueel afsnijden tot zeven, maar dat is voor watjes zeiden wij tegen elkaar.

Vol goede moed begonnen wij, een heel stuk met langs de kant allemaal stomme dingen, beelden, bordjes, erg veel. Niet leuk, maar irritant. En het was behoorlijk koud!

Toen een stuk over een verharde weg, niet  a la Klompenpad. Paar stukken die wel aardig waren, maar veel rechttoe rechtaan, het wauw-gevoel kwam niet bij ons.

Onderweg zeer veel passanten, dat hadden we niet eerder meegemaakt op een Klompenpad. Hordes mensen, en ze zagen er stuk voor stuk heel kerkachtig uit. Ja hoe kan je dat nou zien? Nou, ik ben een kenner, heb in mijn jeugd urenlang de hoofden van streng gelovigen bestudeerd tijdens de saaie kerkdiensten die ik bij moest wonen.

De hierboven beloofde zure stier was in geen velden of wegen te bekennen.  Staat zeker op stal, watje!

Plank over de sloot. Niets voor mij! Vroeger liepen wij met mijn ouders regelmatig op het braakliggende terrein bij Amsterdam zuidoost. Tijdens die wandeling passeerden wij een brede sloot. Je kon aan de overkant komen door over de brede rioolbuis te lopen die als brug fungeerde. Mijn zus liep zo naar de overkant, ik durfde dat niet. Ik ging schrijlings op de buis zitten en hupte en schoof zo naar de andere kant. Beter zo dan een nat pak halen!

Op een gegeven moment kwamen we bij een punt dat we eerder al gepasseerd waren. We hadden dus iets van de bewegwijzering gemist en hadden daardoor de korte versie gelopen, van zeven kilometer.

Maar dat was eigenlijk wel goed, want dit pad voldeed niet aan onze verwachtingen.

Met Annette's voiture gingen we richting de bewoonde wereld, en we kwamen in Bussum terecht. En wel op de Bussumerheide. Bij restaurant Heidezicht ons getrakteerd op heerlijke tomatensoep, en nadat we voldaan waren een stuk over de heide gaan lopen. Dat beviel een stuk beter, maar het  was wel erg koud.

           alle kauwtjes verzamelen om te gaan slapen

Zo hebben we alles bij elkaar toch elf kilometer gedaan, en als afsluiting van de dag bij Bistro de Molen in Ankeveen wat gaan eten. Er was nog net plek voor ons, het overgrote deel van de tafels was al gereserveerd.

Heerlijk gegeten, gesproken over de zin van het leven, en daarna was het welletjes. We kijken terug op een fraaie dag.