die Schneetour

 Vannacht heerlijk geslapen in het pittoreske Hamelen. Een goede start van de dag met een lekker ontbijt, de gekookte eitjes zaten verstopt onder een stoffen rat, zo grappig!

We hadden vanuit onze kamer naar buiten gekeken, niets aan de hand. Maar toen we het hotel aan de andere kant verlieten zagen we een witte wereld, erg fraai!

We reden een stuk over een tweebaansweg, achter een kleine vrachtauto, best wel traag. De boosdoener bleek daarvoor te zitten, een  klein autootje. Misschien is het wel zo'n 45 km karretje, zei ik tegen mijn lief, net zo een als Boon  heeft (de vader van mijn kroost, dit is zijn bijnaam).  De trucker had er op een gegeven moment tabak van en passeerde de slak. Toen konden we de nummerplaat van het karretje zien, en kijk daar :)

Later konden we de snelweg op en ging het allemaal een stuk vlotter. Immer gerade aus, kilometers lang. 

En we komen in de buurt

Toen we in Berlijn arriveerden zagen we een auto die wel heel apart geparkeerd was. Ik dacht nog even dat het een kunstwerk was maar dat bleek niet het geval te zijn. Vanuit de auto, door het raam heen, snel een foto gemaakt. Ik heb even Chat GPT gecheckt, na een ongeval halen de hulpdiensten vaak kentekenplaat weg, en het wrak wordt later geborgen.

We arriveerden in het hotel, een modern ding , en ook erg plezierig. Snel onze spullen naar boven gebracht, en toen naar der Hauptbahnhof gelopen.    Daarvandaan wilden we met de metro verder, want het was niet meer zo vroeg en lopen door de sneeuw schoot niet zo erg op. Toen begon het zoeken, op het station vonden we na heel wat gestuntel een automaat waar je kaartjes kon kopen. We hadden al vertwijfeld  wat rondjes gelopen voor ik er een zag. Daarna zag ik ze overal staan, zo gaat dat altijd. We besloten om een dagkaart te kopen, die 24 uur geldig is. 

Toen nog zoeken naar de ingang van de metro, die was aanvankelijk onvindbaar, we snapten er geen reet van. Maar opeens zagen we hem, we daalden af in de spelonken van het station. Dann war es ein Kinderspiel!

Naar Alexanderplatz en daar de toerist uitgehangen. Het was al donker geworden, vlak na 16 uur viel de duisternis al in!   Plaatjes met mijn telefoon gemaakt, omdat ik mijn fotocamera graag droog hou ( hij kan niet tegen nattigheid).

Heerlijk gegeten in een niet-toeristische tent, erg lekker. Nog meer rondgelopen, stukje met metro omdat Google maps de weg niet mist en de wegwijzerbordjes ons om de tuin geleid hadden . Na nog even lopen over de sneeuw kwamen we terug bij het hotel.

Daar ontdekte mijn oplettende vriend dat we het kaartje voor de metro hadden moeten activeren, dan was ie pas geldig. Hebben we mooi zwart gereden vandaag! Gelukkig geen controle gekregen onderweg, anders had ik dit verhaal niet na kunnen vertellen vrees ik.