Ik was al vaker naar Texel geweest, dagtripje met ov en/of daar een fiets huren. Maar deze keer mijn eigen elektrische fiets mee, daarmee een stuk Texel gezien waar ik nooit eerder geweest was.



Vanaf de veerhaven via de oostelijke kant van Texel naar boven gefietst.



Via de IJsdijk, die overgaat in de lancasterdijk, het uitzicht is extra heerlijk voor vogelliefhebbers.


                    

                                 Het krioelt er van de strandlopertjes


             

 Op de route kom je door Oudeschild, prachtig klein dorp.



 Voor mij was deze vogel het hoogtepunt van mijn trip, de wulp! Heb ik niet vaak gezien in  mijn leven, hem fotograferen viel niet mee, hij is behoorlijk schuw.


                 

                            Aan de overkant zie je Vlieland liggen




                                   De mooie vuurtoren van Texel 


                  

  Foeragerende lepelaars , roeren met hun lepelvormige snavels in laag water



                     Op de terugweg weer even gestopt in het pittoreske Oudeschild




                      En dan de eidereenden, die zie je alleen op de Waddeneilenden. Hier een vrouwtje en mannetje, laatst genoemde is buiten de ruitijd meer sprekend getekend, wit en zwart.

Reacties

  1. pelgrim andre15 augustus 2022 om 09:15

    Mooie foto's. Vooral die van de wulp die kroop uit zijn schulp

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie15 augustus 2022 om 09:23

      ja, dit was de kers op de taart. Eerder die dag zag ik twee wulpen naast elkaar. Wilde net knopje van mijn camera indrukken toen een scholekster begon te roepen, toen gingen ze er van schrik vandoor

      Verwijderen
  2. Jan Verbeek15 augustus 2022 om 09:16

    Prachtige Texel-Tour…..en mooie foto van de wulp….die zie je zelden…mooi!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie15 augustus 2022 om 09:24

      Ik ben zeer tevreden, eigen fiets mee bood veel meer mogelijkheden, dit ga ik zeker vaker doen.

      Verwijderen
  3. Henk Nieuwendam15 augustus 2022 om 09:45

    Wat een prachtig verslag van jouw dagtrip Annemarie, dat roept zeker fijne herinneringen op uit mijn jeugd, dankjewel!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen