Een halve eeuw terug in de tijd. Vandaag met de trein naar Meppel gegaan, fiets mee. 


En daarvandaan naar Ruinen gaan fietsen. 

In mijn jeugd zijn we als gezin talloze malen hier op vakantie geweest. De ram, die hier trots op de Brink staat, is een oude bekende.


Het plein, de Brink, met de zwerfkeien, herkende ik meteen na al die jaren.



En toen verder met mijn zoektocht, naar het vakantiepark waar wij altijd logeerden




En zo was het , nou ja, de huisjes van toen zijn gesloopt en nu staan er nieuwe chalets.



Maar allemaal nog prachtig gelegen in het bos.




De schaapskooi, waar we altijd gingen kijken, is er ook nog steeds. Was helaas verlaten, ik kon de schapen niet vinden op de aangrenzende heide. 

De schaapskooi heeft kijkgaten, als kind kon ik daar dan doorheen kijken.

Als kind moesten wij altijd regenlaarzen aan bij een bezoek aan de schapen, omdat er adders op de heide waren, aldus mijn moeder.

In de zomer was er altijd het schaapscheerdersfeest. Ik durfde niet te kijken hoe de schapen van hun wol ontdaan werden, want ik dacht dat ze doodgemaakt werden.




De Dwingeloo radiotelescoop, ik kan me die nog vaag uit vroegere jaren herinneren, heb hem speciaal voor mijn broer op de foto gezet.





In de vakantie huurden mijn ouders bij een paardenhouder altijd een pony met karretje, mijn vader op de bok, en kreeg het vaak aan de stok. Met de eigenwijze pony die opeens geen stap meer wilde zetten.

Later gingen wij kinderen zelf pony rijden, zonder mijn ouders:)









Het Theehuis, uiteraard ook gemoderniseerd. Hier gingen we ook van heen, er zat een grote speeltuin bij.
Deze dag maakt veel herinneringen los!


Eind jaren "60  geen EuroParcs, maar de naam is hetzelfde gebleven : de Wiltzangh


Toch nog wat schapen gezien, deze man was zijn kudde en hond aan het trainen. Hij was volgens mij ontstemd door mijn kijken, heb toch twee foto;s gemaakt , op verre afstand.





 An het eind van de vakantie moest je het huisje schoon achter laten. We reden het park af, maar toen riep de beheerder, meneer Cuyk, of Kuik, of wat dan ook, ons terug. In een gootsteenkastje stond nog een pan met aardappelen, die mijn moeder vergeten was op te ruimen.

Reacties

  1. Henk Nieuwendam19 juni 2023 om 22:03

    Wat een mooie trip hebt u vandaag gemaakt, heerlijk al die fijne jeugdherinneringen 😍

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat je ver haalt……mooi verhaal vol met jeugdsentiment. Wist niet dat jij ooit ook een ponymeisje was!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Mevrou &Co

Een boekje open doen