Gisteren op varkensjacht geweest. Ik vind het heerlijke dieren ( ja ze smaken ook lekker). Hierboven maak ik een foto van wolvarkens, en de rest van de foto's? 

Ik kwam er later achter dat er geen geheugenkaartje in mijn camera zat. Dat is me al talloze malen overkomen, maar ik heb altijd reservekaartje bij me. Helaas merkte ik het te laat om deze magalitza's opnieuw te kieken, dat ga ik zeker nog een keer doen


Kijk, dit ken ik alleen van plaatjes in een boek, varkens in een echte onvervalste modderpoel!
Deze bonte bentheimers met telelens dichterbij gehaald, zijn ze niet grappig, met  hun snuit net boven het water uit?

En toen het hoogtepunt van de tocht. Op een flink stuk grond leven drie uit de kluiten gewassen roze biggen , hier worden ze uit hun tent gelokt , ze kwamen kijken of er iets te eten was.

Het leken wel jonge honden, ze renden en maakten sprongetjes








Kijk eens naar de hoeven van het varken, ze staat stevig in de modder.


Een varken , rollend in een modderpoel, dit is helemaal te gek!


De varkens nemen een modderbad, om hun roze vel te beschermen tegen de zon. Op boerderijen waar geen modder aanwezig is worden de dieren ingesmeerd met zonnebrandcreme!






Knor knor knorrepot wat rol je door de modder, knor knor knorrepot wat ben je toch weer vies!
Dit liedje leerde mijn broer toen hij net op de kleuterschool zat. 
Dit liedje heb ik altijd onthouden, en heb ik ook voor mijn eigen kinderen gezongen.











 Varkens, grappige , slimme dieren. Ook deze varkens gaan uiteindelijk naar de slacht , vertelde de eigenaresse. Maar dan hebben ze wel een goed leven gehad.

Ik hoop er nog vele op de foto te zetten, als je beter naar ze kijkt zie je hoe grappig en vindingrijk ze zijn !

Reacties

  1. pelgrim andre15 augustus 2023 om 08:36

    U had een mooie dag. U was als het ware het feestvarken.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jan15 augustus 2023 om 10:24

    Mooie plaatjes….dit zijn met recht “beter-leven-varkens” …. En ook nog mooi poseren voor de Razende Reporter….

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen