Met de trein naar Bovenkarspel gegaan, en daarvandaan naar Venhuizen gefietst





Koffie drinken bij een kennis, in een prachtige tuin
Daarna weer verder , fietsen langs het IJsselmeer



Om uit te komen bij het fraaie Enkhuizen











Door naar de Houtribdijk, die van Enkhuizen naar Lelystad loopt


Noord Holland laat ik achter me liggen




Wolken met spreeuwen, die hebben hier genoeg te eten, het stikt hier van de vliegjes en muggen.







Heerlijk om deze fraaie route te fietsen. De dijk zelf is 26 kilometer lang.









Het einddoel in zicht

Tenminste , dat was het plan.. Ik arriveerde in Lelystad, toen nog zeven kilometer naar het station, Daarvandaan wilde ik de trein naar Weesp nemen. 

Toen ik daar kwamen stonden alle inlichtingenborden op zwart. Ik dacht : wat heb ik nou aan mijn fiets hangen?

Voortaan even kijken of die wel rijdt. Helaas, spoorwerkzaamheden, ffff.

Via navigatie gekeken wat handig was, dus nog ruim twintig kilometer fietsen naar Almere Oostvaarders om daar de trein te nemen.






 De spoorwerkzaamheden, hierboven bezig.

Almere Oostvaarder was het nieuwe doel, maar ik zag dat ik daar aan zou komen als de trein net vertrekken zou, ik had geen zin om een half uur daar te wachten. Nog een aantal kilometers erbij gefietst, Vanaf Almere Centrum de trein genomen. 

Ja, ik mag dan wel stevig in het zadel zitten, maar ik heb nu een houten kont. 

Het is  wel even mooi geweest!

Reacties

  1. Henk-Nieuwendam25 augustus 2023 om 22:01

    Wat een heerlijke reis! En wat een beroep aan het einde op jouw improvisatie vermogen! Geweldig trots op jou!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie25 augustus 2023 om 22:12

      Dank je, het was wel eens goed voor me, wat extra beweging :)

      Verwijderen
  2. Anoniem25 augustus 2023 om 22:46

    Even rust voor de bips is wel gewenst denk ik, wat een tour…, gele trui verdiend hoor 🥂🤓

    BeantwoordenVerwijderen
  3. pelgrim andre26 augustus 2023 om 09:58

    Hoe sterk is deze eenzame fietsster

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Anoniem26 augustus 2023 om 11:53

    Van Almere stad naar Weesp is zo’n 18 km, die had je er ook nog wel even bij kunnen doen😅 Zonder gekheid, ik heb de kaart erbij gepakt en je route bekeken, petje af! Groetjes, Simon

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie26 augustus 2023 om 14:38

      Maar je hebt wel gelijk, ik heb een elektrische fiets, dus die laatste loodjes hadden er nog wel bij gekund :)

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen