Op 10 augustus dagje naar Zeeland, een provincie waar ik normaliter nooit kom, beetje ver weg. 
Onderweg even in Brielle gestopt, voor koffie enzo, maar dat lukte niet helemaal.



Ik werd net afgepoeierd door deze zuurpruim in Brielle. De deur van café Bar Dixi stond uitnodigend open.

Maar het café bleek nog niet toegankelijk te zijn zei de uitbaatster.
Ik had een zeer volle blaas, maar ook even toilet gebruiken mocht niet.
Toen maar in het wild mijn heil gezocht.
En nu , prinsheerlijk, wat nuttigen op de Brouwersdam.
Nb , toen ik tevergeefs bij Dixi aanklopte was het kwart voor tien. Later zag ik op hun website dat ze om tien uur open gaan!









Maar gelukkig kwam het goed op de Brouwersdam, mooiste strandtent die ik ooit gezien heb!
















Daarna door naar Veere, een pittoresk stadje op het voormalige eiland Walcheren


Het reisdoel was bedacht door vriendin Annette, die wist dat daar een leuk restaurantje zat met de welluidende naam Suster Anna







Zuster Anna, ziet gij al iets komen?




Fijne ontmoeting met Veere, en weer door

Middelburg , volgende stop



















Je waant je in het buitenland, de weergoeden werkten goed mee






En tot slot Vlissingen, het strand bezocht





En ja, dat komt er nou van. Vriendin Annette en ik wilden eerste rang zitten , op het terras bij de mooie Gevangentoren. 
Bediening sprak alleen Engels, daar kan ik nooit zo goed tegen. Bitterballen konden we niet krijgen , het was 5 uur 's middags, maar dat kon pas na 6-en. Dan niet. 
Een wijntje en een biertje, mochten we 20 euro afrekenen, Stelletje valse uitzuigers!



Zeeuwse mosselen




Reacties

  1. Annemarie11 augustus 2023 om 08:30

    Paar foto's dubbel, krijg het niet meer goed, dus 2 x het zure mens

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jan11 augustus 2023 om 08:44

    “ Ons ben zuunig” is het motto daar; kennelijk wordt het woord Gastvrijheid daar ook met kleine lettertjes geschreven…..

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie11 augustus 2023 om 19:43

      Ze was misschien jaloers omdat ik overduidelijk in vakantiestemming ben :)

      Verwijderen
  3. Henk-Nieuwendam11 augustus 2023 om 10:14

    Wat een leuk verslag! Dit nodigt echt uit tot een bezoek aan het mooie Zeeland!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Simon11 augustus 2023 om 10:21

    Hoi Annemarie
    Net zoals hiervoor ons zijn krenterig en inderdaad op sommige terrassen zijn ze niet klantvriendelijk maar daartegenover is Zeeland wel een mooie provincie en je op het mooiste eiland van Zeeland en je weet ik heb op het schippersinternaat van Wemeldinge gezeten van maar Middelburg heb je zeker waar ze wel klantvriendelijk zijn en Zeeuws praten
    En hele mooie foto’s

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie11 augustus 2023 om 19:42

      Ik laat me niet ontmoedigen door welke zuurpruim dan ook. Ik heb een heerlijke dag gehad in jouw prachtige provincie, de meeste mensen waren vriendelijk en het weer was geweldig!

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen