Vandaag met trein naar Baarn gegaan, fiets mee. Want ik ging varen , met de fietsboot, op riviertje de Eem. Vandaag opgestapt in Baarn en meegevaren naar Spakenburg



Voor de boot kwam heb ik nog een paar plaatjes geschoten, waaronder dit bord, bij een weide met paardjes




En daar komt ie, de boot wordt bemand door vrijwilligers. Ze zetten je fiets aan boord, en je hoeft daarna alleen over de loopplaat te lopen .

Leuke dingen zie je onderweg.



Dit vond ik wel heel bijzonder! Deze man gebruikt zijn benen als motor voor zijn bootje



Het lijken wel piramides! Hiervan wordt asfalt gemaakt




Mooi uitzicht over de Eempolder

Mannetjes, ik vind het heerlijk om ze op de foto te zetten. Ik heb vaak beet!

Nog een mannetje!





De bemanning , alle neuzen dezelfde kant op


Heel grappig bootje, de was hangt binnen te drogen aan de lijn




En dan zijn we in Spakenburg








Ja, ook hier zijn mannetjes




En vanaf Spakenburg weer naar Baarn fietsen

Over de brug komen om in Baarn te geraken

Nog een bordje bij de paardenwei

Ach, de Brink in Baarn, hier liggen herinneringen voor mij


 En terug in Weesp,

Reacties

  1. Henk-Nieuwendam7 augustus 2023 om 18:39

    Fijn deze uitgebreide reportage Annemarie 😘

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie8 augustus 2023 om 07:41

      Ja zo fijn om vakantie te hebben, om veel leuks op de foto te zetten

      Verwijderen
  2. Anoniem7 augustus 2023 om 22:33

    Leuke dag van gemaakt…, en lekker gevaren met die mannetjes in uw kielzog 🤓

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Anoniem12 augustus 2023 om 18:48

    Hoi Annemarie, als inwoner van Baarn en volger van je blog, ben ik best wel benieuwd naar die herinneringen aan de Brink? Hoe dan ook, ik lees regelmatig weer bij, erg leuk!
    Groet, Simon M.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie12 augustus 2023 om 19:12

      Hai Simon, ik kwam vroeger vaak in Baarn, en zat met voormalige partner zo nu en dan in de Kerkbrink, of op het terras. Was altijd heerlijk om naar mensen te kijken, zeker vanaf het terras. Er liggen natuurlijk op meerdere plaatsen in Baarn herinneringen, laten we zeggen, daar ligt een stuk van mijn leven.

      Verwijderen
    2. Anoniem12 augustus 2023 om 19:55

      Vergeef me mijn nieuwsgierigheid, hopelijk zijn het vooral goede herinneringen! Mocht je nog eens in Baarn komen dan nodig ik je bij deze uit voor een drankje aan de Brink!😊

      Verwijderen
    3. Annemarie13 augustus 2023 om 12:48

      Wat een leuk voorstel, ik laat het weten :)

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen