de kerk

 

Als je op zondag dienst hebt, is er grote kans dat je iemand van de kerk aan de telefoon krijgt.

Dan worden wij geacht elke patient te vragen of hij/ naar de kerk wil.

Op een zondag was ik niet alert (ik probeer dit telefoontje te mijden) en  nam nietsvermoedend de telefoon op.

Iemand van de kerk belde.

De dienst was al begonnen, en bij een patient die daar aanwezig was, was de infuuspomp aan het piepen. 

Ik spoedde mij naar beneden, want zo'n piepende pomp is vreselijk irritant.

Toen ik daar aankwam, hoorde ik vertrouwde orgelmuziek en bijbehorend gezang, en mijn jeugdtrauma kwam weer boven.

Als kind moest ik elke zondag naar de kerk, en ik haatte die bezoeken, en alles wat daarmee te maken heeft.. Die afkeer is nooit minder geworden.

Ik probeerde mij af te sluiten voor de psalm die gezongen werd, en ging naar het piepende infuus.

Totaal onbekende patient, hij hoorde op een andere afdeling thuis!

Ik vloekte heel zachtjes, en nog iets harder toen ik zag dat de infuuslijn voor een groot deel met lucht gevuld was. 

Net op tijd in elk geval, kocher op de lijn gezet, infuus gestopt. Voor de kenners onder ons, het was een CVL ( Centraal Veneuze Catheter).

Toen weer naar boven om een nieuwe infuuslijn te halen, gaasjes en alcohol mee, en weer naar beneden.

En dat allemaal voor een patient van de buren.

Nou ja, het was in elk geval een mooie daad van naastenliefde, dat paste goed bij deze Christelijke omgeving.