loslaten
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun. Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...




Prachtig! Geen gezwam maar erg mooi zoals jij de herfst hebt vastgelegd 😘
BeantwoordenVerwijderenDank je Henk, het was heerlijk om deze foto's te schieten
VerwijderenMooie sfeervolle reportage, maar ben toch wel benieuwd naar het oord waar het blijkbaar kastanjes regent.
BeantwoordenVerwijderenHet is een bijzondere locatie, al zou je dat op het eerste gezicht niet zeggen
VerwijderenWas leuk je vanmiddag te ontmoeten. Zag jou nog niet op fb? Heb jij de Bosuil nog gevonden? Ik vond de paddenstoel al mooi
BeantwoordenVerwijderenGroetjes, Frans en Else van luxzenburg
Dank Else en Frans, ik dacht je wel te vinden op facebook. Nu net wel gelukt, ikheb gereageerd op die mooie bosuil foto van jou
VerwijderenPaddestoelen te over in dit blog
BeantwoordenVerwijderenTientallen voor de lens, dicht aaneen…
Maar wie missen daar toch?
Het is Kabouter Spillebeen!
Ik ging echt op tijd van huis
VerwijderenMaar in het bos bleek Spillebeen niet thuis
Kijk eens op het gelijknamig blog van vorig haar
Want als je hem wil zien, dan vind je hem daar!
Onder het kopje 'labels', dat hou ik netjes bij
Even zoeken, en, tada! daar is hij!
Spillebeen is net als Sinterklaas
VerwijderenMaar een kort seizoen de baas!
Hij komt stilletjes en hij gaat
Net alsof hij niet bestaat.
In het donker net als Sint en Piet
Zo is ie er…en zo weer niet
Foto’s uit het grijze verleden….
Zijn geen garantie voor het heden.
Wil de Reporter scherp opletten,
Om hem ook dit jaar weer op de gevoelige plaat te zetten?
De Reporter is steeds op zoek,
Verwijderenen in een zucht en een vloek
Heb ik weer iets anders gevonden,
Dat kom ik tegen tijdens mijn ronde
Spillebeen ligt nu op zolder in een hoek
Volgend jaar krijgt hij een nieuwe look
En mag hij weer schitteren in het bos
Maar voor nu laat ik dat even los.
👏👏
VerwijderenOp zolder met zijn beentjes in de lucht….
Nog een heel jaar wachten…zucht..
op mijn gezicht verscheen een lach
Verwijderentoen ik deze reactie zag :)
Blij dat je doorzet, het levert fraaie plaatjes op. Het lijkt me trouwens een leuk gezicht om je zo bezig te zien met je lenzen en statieven. Groet, Simon
BeantwoordenVerwijderenHet is vast een komisch gezicht, dat gescharrel in de bosjes:)
Verwijderen