het kleine kamertje

 Het is pas feest als je hier naar de wc bent geweest! Op mijn werk hebben creatieve collega's flink hun best gedaan, wat is dit mooi geworden!

En je hoeft nooit in het donker te zitten, want met 1 druk op het knopje gaat de feestverlichting aan
 
Verboden terrein




Deze rollen zijn afgehaakt/ van hun stokje gegaan :)


Gezellig bedacht, in een kringetje gezamenlijk je handen wassen


Let op de handgreep, dat is echt uit een ander vaatje tappen!


Twijfelachtige situatie




In het verleden heb ik een keer mijn bril in een toilet laten vallen.
In die tijd, ik was 13 of 14, droeg ik nog geen contactlenzen, mocht ws nog niet van mijn ouders. Ik haatte mijn bril.
Deed hem alleen op als het echt niet anders kon.
Met mijn ouders op weg ivm vakantie. Bij een benzinepomp maakten we een sanitaire stop.
In die tijd droeg ik altijd een overall, om een of andere puberale reden.
Ik stapte uit, in de auto had ik mijn bril op, maar uiteraard mocht niemand mij daarmee zien, ik deed hem in het borstzakje van mijn kleding.
Toilet gebruikt, doorgespoeld.
En we reden weer verder.
Na 5 minuten rijden wilde ik mijn bril weer opzetten, foetsie was ie.
FFF , terug naar de BP.
Graaien in de pot, en wonderbaarlijk genoeg zat hij nog ergens in het toilet , waar hij vast was komen te zitten.
Toen we onze reis vervolgden zij mijn vader heel spitsvondig : Nu heb je een echte WC bril!







Hoeft niet meer voor mij

Hoeft nog niet voor mij


En gouden handdruk





Klatergoud




Spiegeltje spiegeltje aan de wand





Voor wie van regeltjes en protocollen houdt 





Een schone zaak




Dat doet de deur dicht!

Reacties

  1. Henk-Nieuwendam29 oktober 2023 om 11:09

    Wat een kleurrijke verzameling toiletten hebt U vastgelegd, zo te zien werd er netjes gebruik van gemaakt! Prachtig! 😘

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie31 oktober 2023 om 04:35

      Het was de hoogste tijd om het toilet eens anders te benaderen dan als het ondergeschoven kind

      Verwijderen
  2. Anoniem29 oktober 2023 om 11:18

    Wat een mooie reportage vol spitsvondigheden. 'Het is pas feest, als je naar de wc bent geweest,' doet me denken aan mijn moeder zaliger. Ze hield in tegenstelling tot mijn vader niet van vakanties en bleef het liefste maar thuis. Tijdens buitenlandse vakanties was een vaste uitstap de plaatselijke apotheek. Maar ondanks de aanschaf van laxeermiddelen hield ze soms 14 dagen lang haar grote boodschap binnen. Als kind werd ik hier erg onrustig van. Ik was bang dat moeder op een gegeven moment zou exploderen.
    Toen ik wat ouder was en zelf buitenlandse reizen ging maken was een van haar eerste vragen als ik haar belde altijd: 'Ben je al naar de wc geweest?'
    Het is feest als je naar de wc bent geweest: het had het levensmotto van mijn moeder geweest kunnen zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie31 oktober 2023 om 04:37

      Gelukkig dat de daadwerkelijke uitbarsting na twee weken op het toilet plaatsvond

      Verwijderen
  3. Anoniem29 oktober 2023 om 20:54

    Wat goed dat u altijd de camera bij de hand heeft, heel grappig, moet ineens ook heel nodig…🤓😉

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie31 oktober 2023 om 04:38

      Dat heb ik altijd als ik het geluid van een lopende kraan hoor

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen