loslaten
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun. Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...


Overal kasten; je hoeft niet te zoeken
BeantwoordenVerwijderenJe steekt je neus in andermans boeken
Diverse onderwerpen en maten…
Over goede boeken blijf je praten.
En als het onderwerp toch niet past,
Zet je boek gewoon weer in de kast !
Allemaal leesvoer
VerwijderenKeurig op een rij
Zit daar wat tussen
Voor jou of voor mij?
En heb je het uitgelezen
Dan moet je weer bij de buurtbieb wezen
Ruil het om voor een ander boek
En breng het terug bij het volgende bezoek