Komt voor de bakker

 Vandaag maar eens van alles van  de bakkerij


Taart, koekjes, gebak, voor de zoetekauwen onder ons. Of gewoon brood.



Appeltaart, mijn favoriet



Hij slikt het voor zoete koek. 
Dit heerlijke dier was van mij. Ik kocht hem in 1984 voor 165 gulden. Ik zag hem per toeval bij een dierenwinkel en was meteen verkocht. 
Deze goudvoorhoofdbladvogel kwam uit Indonesie. Daar leven ze in de boomtoppen. Ze werden uit de nesten geroofd als jonge vogel, en met de hand grootgebracht. Hij was dan ook handtam, en dol op brood. 
Hij mocht elke dag door de kamer vliegen en kwam dan brood bij je pikken. Ik was dol op deze schat, hij heette Groen Dier. 
Hij is maar liefst 20 jaar geworden, ik heb gehuild toen hij dood was.


En natuurlijk de Weepermoppen, delicatesse uit mijn woonplaats. Ze zijn verrukkelijk, en leuk om cadeau te geven 








Je zou het niet zeggen, maar ik ben Katholiek opgevoed.
Toen ik nog een kind was, kwam de pastoor op een avond op bezoek. Hij zat op de bank in de huiskamer. Ik kwam de kamer binnen via de linker deur, met een kan koffie. Mijn zus kwam via de rechter deur binnen, met een schaal koekjes.
De pastoor zat op de bank, precies tussen die twee deuren in.
"Zo, ik word nu van twee kanten belaagd! '' zei hij gevat. '' Maar wel een heerlijke belaging! ''










Ik accepteer alle koekies


Mijn moeder zei vroeger dat de bakker met zijn vrouw door het brood gekropen was als er een gat in zat. Natuurlijk geloofde ik dat !


En van oud wit brood werden werd wentelteefjes gemaakt, heerlijk!
Dat is andere koek!

En natuurlijk speculaas, onlosmakelijk met het Sinterklaasfeest verbonden


En met Kerst natuurlijk die eeuwige stol en krans


En nog een uit de oudheid. Ik heb genoeg brood op de plank: ik kan mijzelf prima redden.




En dan nog het beste Brood aller tijden :)




Alle re
Alle reacte
ren



Reacties

  1. Jan20 december 2023 om 17:13

    Mooi verhaal over brood van de bakkerij…
    Daar haal je gebak en brood allebei.
    En de onovertroffen Weesper moppen
    Die zijn toch gewoon niet te kloppen?
    Een lekker koekje bij de koffie ..
    Beter dan een kleffe toffie !
    De mooie “gouden” vogel is geen roek…
    Maar hij slikte brood als zoete koek.
    Mooi prentje uit (niet-grijze) oudheid..
    Da’s wat anders dan hospitaal-arbeid
    Altijd leuk zo’n “gewone dingen” blog..
    We kijken uit naar de volgende…toch?




    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie20 december 2023 om 22:24

      Bij de bakker staan ze in de rij
      Menigeen koopt daar een lekkernij
      Als ik daar toch zou werken
      Zou ik dat aan mijn kleding merken
      Want door die heerlijke geuren krijg ik trek
      Om alles op te eten, dat is niet zo gek.
      Vandaag was het broodje van de bakker aan de beurt
      Morgen maar weer eens zien wat er dan op mijn blog gebeurt.

      Verwijderen
  2. Anoniem21 december 2023 om 06:36

    Whowwww, er schuilt een heus “koekiemonster” in u…, leuk gedaan ! 😉🤓

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen