Zeeleeuwen, Artis

Vandaag waren de zeeleeuwen in Artis het beoogde doel

Ze worden dagelijks om half 12 gevoerd, en een kwartier voor tijd zaten ze al te wachten op de rotsen

En daar is hij dan, microfoontje om, zodat hij een les over deze zoogdieren kon geven

Hij riep om beurten een van de dieren bij zich, hier is de jongste te zien, een mannetje van ruim 1 jaar oud

Stuk voor stuk worden ze van neus tot staartvin bekeken, controle op wondjes en andere onaangenaamheden

Een beloning zeilt regelmatig door de lucht



De een heeft haar buikje rond gegeten, nu is de volgend aan de beurt

Hap!

Moeder en zoon

De oudste dame heeft een oogontsteking, hier krijgt ze oogdruppels voor

Deze aasgier vist vandaag steeds achter het net


De jongeman vertelt dat het nog steeds gebeurt dat mensen iets in het water laten vallen. In het verleden zijn hierdoor dieren overleden, die de voorwerpen opaten. Maar nu is er een reddingsplan op touw gezet, een van de dames vindt het geweldig om voorwerpen op te duiken en naar de dierverzorger te brengen.
Om dit te demonstreren wordt er eerst een frisbee in het water gegooid, die is binnen de kortste keren uit het water gevist
En daarna een zomerhoed



Weer te laat, arme reiger!

En nog wat capriolen voor de laatste visjes



 En de vader krijgt als laatste eten, tijdens de maaltijd is hij even apart gezet, hier zal wel over nagedacht zijn




Reacties

  1. Henk14 januari 2024 om 19:09

    Wat een leuke reportage geheel gewijd aan de zeeleeuwen! Goed idee want hierdoor kun je veel meer informatie kwijt! 😘

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie14 januari 2024 om 19:20

      Ja, het zijn grappige fotogenieke dieren, en de dierverzorger deed het ook erg leuk

      Verwijderen
  2. Anoniem14 januari 2024 om 21:15

    Zuster Anna waagde zich vandaag in het hol van de (zee) leeuw hetgeen resulteerde in een leerzame blog die er bij de juf inging als Gods woord in een ouderling.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie14 januari 2024 om 21:39

      Het ging erin als koek, zo mag ik het horen! Fijn dat u er een religieuze draai aan geeft .

      Verwijderen
    2. Anoniem15 januari 2024 om 17:19

      wat een mooie reportage!

      Verwijderen
    3. Annemarie16 januari 2024 om 23:33

      Dank je, het was een mooi onderwerp

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen