Legends of Rock

 Gisteravond een fantastische avond gehad met mijn jongste zoon Lars.

Naar de Vorstin in Hilversum geweest, daar vonden drie optredens van coverbands plaats.

Naar binnen gaan verliep gesmeerd, de rij stroomde naar binnen en precies op tijd waren wij boven. We stonden op het balkon omdat je dan het beste zicht hebt.

Let's rock!

De spits werd afgebeten door Guns  'n Roses. Ik heb de coverband  een aantal jaren geleden hier al gezien, 

De echte band zag ik voor het eerst in Nijmegen, in 1993. De zanger, Axl Rose, was toen nog mooi slank. In 2018 zag ik hem nogmaals optreden in de stad aan de Waal, toen was hij onherkenbaar veranderd, een dikke versie van voorheen.

Ze gaven een mooie show weg, waarbij ik luidkeels, heel lelijk, meegezongen heb, en ook met mijn haren gezwaaid heb, heerlijk!

Daarna was er pauze, het podium moest omgebouwd worden voor Metallica.

Lars en ik zagen de bui al hangen, de laatste trein van kwart over 12 zouden we niet halen als we alles wilden zien. Lars regelde een Ubertaxi, dat was nog een heel gedoe omdat het bereik slecht was in het pand. App downloaden, enz enz, na veel geduld was het gelukt.

Metallica begon. Mooie muziek, maar raakt mij net even minder. Wel buitengewoon leuk om alle blije en dronken mensen te zien. Wij konden van bovenaf goed zien hoe men zich in een moshpit stortte. Een kolkende kluwen mensen die tegen elkaar opbotsen, en op miraculeuze wijze niet eens omvielen!

Jaren geleden stond ik beneden, in de zaal, en kwam er per ongeluk ook in terecht, en ik kwam er niet meer uit! Opeens was daar de hand van God, die trok mij eruit. Dat was mijn broer, met wie ik daar was.

En daarna begon het wachten op AC/DC, wat mij betreft de hoofdact. Toen ik 12 jaar was heb ik de echte band zien optreden in de Jaap Edenhal. Het was mijn allereerste concert ooit. Ik had op mijn armen, en in mijn hals, de namen van hun beste nummers geschreven. 

Met een vriendin ging ik daar heen, gekleed in spijkerbroek en shirt. In die tijd kon ik nog heel wild headbangen zonde last van mijn nek te krijgen.

De muziek van AC/DC is uniek, als ik het hoor gaat mijn hart sneller slaan, ik ga met mijn hoofd zwaaien, ik pak mijn luchtgitaar en begin te rocken

Op een gegeven moment begint Angus, de gitarist, een striptease, Colbertje uit, dasje af. In 1977 deed hij zijn overhemd ook nog uit, maar dat was toen, met een strak lichaam. Deze Angus hield zijn blouse aan, maar het beste stukje deed hij ook, hij keerde het publiek zijn achterwerk toe, en liet een miniseconde zijn broek even zakken

Ik heb getracht me te beheersen, maar ik heb toch een licht pijnlijke nek hieraan over gehouden Maar het was de moeite waard, Lars en ik hebben gezongen, gelachen, zijn helemaal uit ons dak gegaan.

Om 1 uur was het afgelopen, bijna 5 uur gestaan!

De taxi kwam keurig op tijd, en reed ons naar Weesp, wat een avond! 

Ik hoop nog vele concerten met mijn jongste kind te kunnen bijwonen. Wat een cadeautje dat hij, als enige van mijn 4 kinderen, dezelfde muzieksmaak heeft  !