Weesp gezien vanuit een andere hoek


Geoefend  met groothoeklens in het donker


Grappig effect , op de muur van het huis zie je de schaduw van mijn fiets en mijzelf

Kleine scherptediepte, jaja, ik word steeds technischer :)\





In het donker ziet het er allemaal net even mooier uit




Hoogste tijd om weer eens vaker te gaan fotograferen en eea uit te gaan proberen, deze ontspanning kan ik goed gebruiken







 

Reacties

  1. Henk26 februari 2024 om 19:55

    Moeilijk fotograferen in het donker, maar het gaat U al erg goed af! Oefening baart kunst! 😘

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Anoniem26 februari 2024 om 22:27

    Knap gedaan,..snap erg goed dat dit ontspannend is en meteen lekker creatief bezig…toppie !! 👐🤓📸

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Jan27 februari 2024 om 08:31

    In het holst van de Weesper nacht
    Gaat de razende Reporter op jacht…
    Plaatjes schieten in het duister,
    Geeft de serie toch extra luister.
    De stilte en intimiteit van dit late uur…
    De lantaarn geeft schaduw op de muur
    Het zachte licht van de maneschijn.….
    Het resultaat mag er weer eens zijn !
    Alsof er een engeltje op de lens kust💋
    Zo’n mooie hobby geeft ook veel rust.
    …..in tijden van veel gedoe en gezeik …Met zo’n camera de koning(in) te rijk!
    👏👏


    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie1 maart 2024 om 15:42

      Fotograferen als therapie
      Ik krijg het steeds beter onder de knie
      Geen onderwerp is mij te dol
      Ik schiet zo die geheugenkaart vol
      De ene keer met een telelens
      Voor de ver van mij verwijderde mens
      De andere keer kom ik heel dichtbij
      Van al dat kieken word ik echt wel blij
      Voor mij is dit als mediteren
      Bezig zijn met nieuwe dingen leren
      Mijn brein staat tegenwoordig bol van de zorgen
      Maar ben ik met mijn camera op pad, dan bewaar ik dat voor morgen

      Verwijderen
    2. Jan1 maart 2024 om 15:54

      👏👏👏

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen