Weesp tussen de buien door

 

Geluksmomentje. Ik werd overvallen door een hevige plensbui, maar daarna kwam de beloning






En ze zijn er weer , de verrukkelijke grutto's, wat zijn ze toch leuk, ik ben dol op ze!





Maart roert zijn staart, wat een ongelooflijk snertweer! Zo schijnt de zon en zo klettert de regen neer op je kop. Mijn handschoenen neergesmeten, camera onder mijn jas verborgen, en daarna worstelen om mijn regenmantel over mijn dikke winterjas te schuiven, Dat valt niet mee terwijl de natte haarslierten in je ogen hangen, en je je arm niet door de mouw krijgt, terwijl die regencape in de  wind wappert, en je fiets omvalt . En die handschoenen zijn ondertussen bijna de sloot in geblazen.



Fluitenkruid, een echte lente plant. Van de stengel kan je een fluitje maken,



Lente .de tijd waarin er paartjes gevorm gaan worden

Daar komt een schip met zure appelen aan! zei mijn  moeder vroeger. Als kind keek in dan omhoog, en zag werkelijk een groot schip , volgeladen met goudreinetten, zeilend over de wolken


En daarna nog even wat straatfotografie geoefend.

Ik was in centrum Weesp van mijn fiets afgestapt en meteen kwam dit heerlijke dier eraan waggelen



Bepakt en bezakt is dit trio

En hier gaat iets gebeuren


Verstekeling aan boord

Zo kan het natuurlijk ook, wie niet sterk is moet slim zijn .

Reacties

  1. Anoniem24 maart 2024 om 08:25

    Geweldig gedaan weer ondanks al het onstuimige weer…, doe nu maar even rustig aan na al die ontberingen en inspanningen, het is nu wederom “nattig” weer…👐🤓

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie24 maart 2024 om 15:26

      Vandaag dekking gezocht, de weergoden hadden waarschijnlijk een appeltje te schillen met ons Nederlanders

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen