Naar de bollen



De weersvoorspellingen waren meer dan goed, de tulpen lopen voor op schema, dus snel erheen  !


 Fiets mee in de trein, naar Dronten, en daarvandaan gaan fietsen, Was nog een heel gedoe om van tevoren een exacte locatie te vinden waar die tulpen zouden zijn

Gelukkig kwam ik op de plaats van bestemming aan, een deel van de velden stond al mooi in bloei



Sommige stroken waren al gekopt




Ik had al mijn lenzen en camera bij me, alleen niet over mijn schoeisel nagedacht, ik moest door de bagger banjeren maar dat mocht de pret niet drukken


Er stonden een aantal busjes, ik vroeg aan een mannetje of ik me op verboden terrein bevond. Nee hoor, jij  niet zei hij. 

Hij vertelde dat de tulpen vandaag al gekopt worden, omdat ze anders gaan hangen, en dan het voedsel wegnemen van de bolletjes onder de grond

Ik wilde mijn weg daarna vervolgen maar werd staande gehouden door een motoragent. Hij vroeg me of ik een pauze in wilde lassen want er zou een horde wielrenners aankomen


Vanaf de zijlijn toen maar wat foto's gemaakt van alles dat voorbij kwam

En daar heb je ze!











Van Dronte naar Lelystad gaan fietsen, onderweg kwam ik nog vel meer mooie tulpenvelden tegen



















Nog een laatste keer van het rechte pad af geweken, wat een heerlijke dag was dit!



En een selfie ter afsluiting


Reacties

  1. Anoniem6 april 2024 om 20:56

    Nou u heeft wel een bosje tulpen verdiend zeg 👏, wat een avontuur!, leuke dag hoor👍🤓

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie7 april 2024 om 18:11

      Ik heb ze braaf laten staan, dit was allemaal al spannend genoeg

      Verwijderen
  2. Anoniem7 april 2024 om 07:04

    Alleen nog een mannetje om het schoeisel weer netjes te maken voor het volgende avontuur..😂👍

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Willemien9 april 2024 om 18:06

    Bij mij zijn ze veel mooier. Er is ook een schoenlapper aanwezig.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen