Op de goede weg.

 Veranderen, moeilijk maar niet onmogelijk.

Ingesleten patronen zijn als een snelweg in je hoofd. Je neemt steeds weer deze weg, de route die bekend is en die je makkelijk en snel aflegt.







Om hiervan af te raken moet je nieuwe weggetjes aanleggen in je brein.
Het zal beginnen als een 'geitenpaadje' . Nauwelijks zichtbaar als weggetje, en je moet er talloze malen over heen voor het enigszins op een begaanbare route begint te lijken.
En dan ben je op de goede weg!




En om in de sfeer van veranderen te blijven een paar spreekwoorden die daarbij aansluiten





Oude bokken hebben stijve horens: Oude mensen hebben vaste gewoontes die ze moeilijk kunnen veranderen



Zijn rokje gekeerd hebben: zijn standpunt veranderen




Geen stobreed wijken : niet van mening veranderen




Je draai nemen: van standpunt veranderen





Een vos verliest wel zijn haren maar niet zijn streken : Mensen veranderen zelden echt



Alle reacti

Reacties

  1. Henk14 april 2024 om 21:13

    Een blog wat om nadenken vraagt! Mooi 😘

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Anoniem14 april 2024 om 22:11

    Mooi, …Bijzonder.., indrukwekkend en aangrijpend beeldverhaal..,👏🤓

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Jan15 april 2024 om 09:50

    Tja….het is toch heel wat…
    Afwijken van het gebaande pad.
    Daar lopen vooral veel kuddedieren,
    In hun vaste patronen en manieren.
    Hoeveel leuker is het anders te zijn,
    Het leukste pad gaat langs het ravijn
    Neem geitenpaadjes, heel velen….
    Dan zul je jezelf nooit vervelen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie15 april 2024 om 17:58

      Een paar jaar geleden
      Ik moest echt wel wennen
      Het banen van het geitenpad
      Dat ik nu ben gaan kennen
      Het heeft mij gebracht
      Tot waar ik ik nu sta
      Tevreden over mijzelf
      Waarheen ik nu ook ga
      Ik ervaar de vrijheid
      En dat voelt heel goed
      Gewoon mijn eigen ding doen
      En niet omdat het moet!

      Verwijderen
    2. Jan15 april 2024 om 18:36

      👋👋 atta girl….keep on rocking!

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen