Plaatjes draaien

 Toen ik op de middelbare school zat kon ik middagen doorbrengen met het luisteren naar muziek.

Met mijn beste vriendin draaiden we de ene grammofoonplaat na de andere. 

Vaak begonnen we met het afspelen vanaf het begin, maar soms ook midden in de lp (langspeelplaat), dan moest je de arm van  de platenspeler tot boven het gewenste deel van de lp brengen.  Hij draaide rond op 33 toeren.

Als er een kras op je plaat zat bleef de naald daarop hangen.

De lp ( long play) had twee kanten die afgespeeld konden worden, je moest de plaat daarvoor draaien, van de A zijde naar de B zijde. `

Je had ook singles, die draaide je op 45 toeren. Daar stonden twee nummers op, een aan elke kant. Het nummer aan de a zijde stond dan in de hitparade, of was te horen en zien in Toppop, een populair muziekprogramma uit die tijd.

Hier wat singletjes uit die goeie ouwe tijd

Naast plaatjes draaien luisterden wij op dinsdagmiddag naar het radioprogramma Betonuur, met Alfred Lagarde. Een heerlijk hardrock programma. We zaten dan klaar met een cassettebandje om onze favoriete nummers op te nemen. Want dan hoefden we geen geld uit geven aan een plaatje. Helaas praatte de dj tijdens  intro van het nummer aan een stuk door zodat het eerste deel van de opname al verloren ging.

Ik heb onlangs mijn lp 's (langspeelplaten) aan mijn jongste zoon laten zien. Hij was onder de indruk, en hij zal ze tzt van mij erven.

Hieronder een greep uit de platen die ik vroeger grijs gedraaid heb. Van Kiss had ik verreweg de meeste lp's, ik was helemaal idolaat van de band en zeker ook van de zanger Paul Stanley.

Mijn allereerste LP, gekocht toen ik 13 was. Hij kostte 15 gulden, een heel kapitaal!

Ik schreef op de hoes, later deed ik dat aan de binnenzijde van de hoes, mijn naam en adres. Op schoolfeesten mocht je je lp's meebrengen, en als je heel erg aandrong werd er wel eens iets uit mijn voorraad gedraaid

Deep Purple, nog altijd geweldig!

Black Sabbath, liet ik laatst horen aan mijn jongste zoon. Zijn ogen werden groot van verbazing, geweldig dit!

En zo zag ie er uit, voorzichtig bij de randen pakken met je vingertoppen, om geen vette vingers op het vinyl te krijgen

 

Lang vervlogen tijden, mooie herinneringen, heerlijke muziek!