Schiermonnikoog, 8 mei


Gisteren mijn tweede en laatste dag op Schier. In dit fraaie hotel heb ik twee nachten doorgebracht





















 


In de ochtend naar het strand geweest, ongelooflijk breed, ik heb de stappenteller gebruikt. In een rechte lijn gelopen , maar liefst 1100 meter breed!
Het was een vreemde gewaarwording om naar de zee te lopen en hij kwam maar niet dichterbij




                                                  







                                                       Zeefruit







Langs de Waddenkust veel scholeksters en (rosse) grutto's


En natuurlijk eidereenden, die zie je alleen op de Wadden









Ook hier op Schier heeft het afgelopen tijd veel geregend, dit fietspad is in het water gevallen


Dit bankje lijkt een fata morgana




steenlopertjes de lucht in






Begraafplaats Vredenburg bezocht. Was aanvankelijk alleen voor verdronken zeelui, later ook slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog, die in zee gestort waren























En een fraaie afsluiting van de dag. Schiermonnikoog is me goed bevallen, ik ga zeker nog eens terug!









Reacties

  1. Henk9 mei 2024 om 07:44

    Wat een fijne uitnodigende reportage ! Geeft een heel mooie indruk van Schiermonnikoog 😘

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie9 mei 2024 om 07:55

      ik ga zo met de boot naar de overkant, Schier heeft veel indruk op mij gemaakt, het mooie weer is wel een must

      Verwijderen
  2. Jan9 mei 2024 om 13:40

    De Reporter ging uit varen…..
    Naar Schier; niet naar Zuid-Laren.
    De weg was recht; de weg was krom
    En toch kwam de Reporter weerom.
    Het mooiste hotel van het eiland,
    De tijd stond daar stil; heel frappant.
    Vooraf sprak zij over haar wens:
    Duizend foto’s door haar lens…
    Da’s wel gelukt toch…zo ongeveer…
    Maar toch nog eens terug een keer.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie9 mei 2024 om 18:34

      De reporter had bijna de boot gemist
      Had zich in de datum vergist
      Gelukkig nog genoeg plekjes vrij
      Na de schrik weer helemaal blij
      Paar dagen foto's schieten
      Dat was echt wel genieten
      Het hotel is een stukje geschiedenis
      het interieur dat een verhaal op zich is
      Na een paar dagen alleen bivakkeren
      Ook weer fijn om terug naar huis te keren
      Maar ik ga zeker weer naar Schier
      Want daar zijn zorgde voor een groot stuk plezier

      Verwijderen
  3. Anoniem14 mei 2024 om 22:31

    Prachtig. De rust straalt van de foto's af.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen