Legends of Rock

 Gisteren naar Zevenaar afgereisd, want ik wilde heel graag de tribute band Purple Strangers zien, zij vertolken de legendarische band Deep Purple.

Op het kermisterrein van dit stadje zou het rockfestijn plaatsvinden.

Mijn zoon en ik hebben de eerste vier bands gezien en beluisterd. 

Helaas waren camera's met wisselbare lenzen niet toegestaan, dus heb ik in arren moede foto's met mijn telefoon moeten maken, de kwaliteit is niet fantastisch. Maar goed, dat mocht de pret niet drukken

De spits werd afgebeten door Aerosmith ( door Boys in the Attic). 

Ze speelden oa het heerlijke nummer Walk this way, en Love in an elevator

De weergoden waren eerst een beetje aan het kloten, heel even mijn regenjas aan moeten trekken, om het vege lijf te redden

Maar daarna kwam het goed, en kregen wij het weer dat wij als publiek verdiend hadden.

In de pauze getracht wat mooie koppen op de foto te zetten.

En daarna  de hoofdact, wat mij betreft, Deep Purple ( door Purple Strangers).

Nostalgie van de bovenste plank. Smoke on the water, heel hard en lelijk meegezongen. Black Night, geweldig, headbangen behoort helaas niet meer tot de mogelijkheden, de tand des tijds slaat genadeloos toe.

En Child in time. Vroeger heb ik dat geplaybackt met een afwasborstel als microfoon.

En ik klik er tussendoor lekker op los met mijn telefoon.

Derde attractie werd uitgevoerd door Iron Maiden (door Harris).

De zanger was geweldig, wij hebben hem eerder horen zingen in de tribute band van Bon Jovi.

Deze jonge man heeft energie voor tien, rent over het podium, geeft een aanstekelijke show weg. 

En terwijl Iron Maiden er op los rockte hing er een mannetje boven het podium, om het wapperende zijl vast te zetten. Iedereen hield zijn hart vast, het zag er best eng uit, zo op grote hoogte, zie foto hieronder

Kijken of het mannetje niet naar beneden valt

En de vierde band die wij zagen was van Halen ( door van Hagar)

Running with the devil! Een buitengewoon heerlijk nummer, dat uiteraard luidkeels mee gebruld dient te worden. Jump ontbrak natuurlijk ook niet. 

Het was een middag om te koesteren. Na zes uur staan waren we wel uitgeteld, en de overige vier bands lieten we schieten, hadden die allemaal al eerder gezien dit jaar.

Met weer drie treinen de reis terug gedaan, ze reden allemaal op tijd, dus ook dat werkte mee. En de hele avond bleven de gespeelde nummers in mijn hoofd zitten. 

Op nu wachten op het eerstvolgende evenement!