nachtelijke irritaties

 Nachtdienst, dan is het geduld iets minder. 

Patient belt, je komt bij het bed, doet de bel uit, en vervolgens zegt de persoon  in kwestie niets. Waarom heeft u gebeld, vraag ik . Geirriteerd omdat ik dat moet vragen, zeg gewoon direct wat je wil!

Ik heb het wel eens gepresteerd dat iemand belde, ik drukte de bel uit, bleef zwijgend wachten of er iets kwam. Niets dus. Ik verliet de kamer, waarna er weer gebeld werd. 

Toen kwam het hoge woord er wel uit.

Ook vreselijk in de nacht, patienten die moeten poepen. Nee, geen dunne racekak, maar een normale drol.

Wie doet dat nou 's nachts?

En nog meer dingen van de nacht. 

Je gaat bij de patienten langs om te kijken of ze nog leven. Op zaal heeft men de bedgordijnen soms dicht. In het duister probeer je de opening tussen de gordijnen te vinden, en vervolgens stoot je een volle beker om die op het nachtkastje staat. Helaas was hij niet gevuld met water maar met appelsap. Mopperend dweil je alles op met een handdoek, de rest van de nacht blijf je met je schoenen aan de grond plakken.

Je wil de zakjes met lichaamssappen legen,  je hannest in het donker met je zaklamp in de ene hand, en in je ander hand een opvangbokaal.

De handschoenen die je draagt zorgen ervoor dat je fijne motoriek een stuk minder is.

Soms zijn de bokalen op en gebruik je een urinaal

Je hangt het zakje er boven, drukt het kraantje in, dat gaat niet meteen goed, en  terwijl het vocht eruit loopt valt de urinaal om. Herkenbaar?

Een oude mevrouw belt. Ze ligt op zaal met drie lotgenoten. Je vraagt wat ze wil. Met een stem als een misthoorn zegt ze: IK VERSTA U NIET!

Ik sis haar toe dat ze zacht moet praten, er slapen hier mensen, enz. Helpt niet. Ik kijk zuur, en leg nu demonstratief mijn vinger op mijn lippen. 

Nogmaals die loeistem : IK DOE EVEN MIJN HOORAPPARATEN IN, DAN KAN IK U BETER HOREN.

Goed, dat gaat beter. Ik heb gedaan wat ze wilde, ze doet haar hoorapparaatjes uit, en per ongeluk, uit macht der gewoonte, zeg ik ' slaap lekker verder' tegen haar. WAT  ZEGT U< IK VERSTA U NIET!

ik wapper met mijn handen, in een gebaar van machteloosheid, laat maar!  fluister ik geirriteerd.

Een patient op zaal heeft gebeld, je gaat daar iets doen, bent dus bezig. Je doet daarna de ronde over de rest van de zaal, iedereen is rustig. 

Je bent net weer gaan zitten, en dan belt opeens de overbuurman van diezelfde zaal, wilde een glaasje water, of nog erger, ijsblokjes! Had dat meteen gevraagd, toen  ik er stond. Zucht!

Mensen die de hele nacht lagen te slapen, of die indruk wekten. Kom je om half 6 s ochtends bij ze. Ik heb de hele nacht niet geslapen, mag ik nu een slaappil?

En echt vreselijk: een patient belt om 07:35 uur, heeft bed nat geplast of iets anders ergs. 

Daar kan ik dan echt niet tegen , 10 minuten voor ik naar huis mag gaan.

Een patient, die al nachten achter elkaar slecht geslapen heeft, ligt nu lekker te knorren. Wat fijn, dat gun je hem wel. Je sluipt af en toe op je tenen de kamer in om de rust niet te verstoren.

Je wisselt de infuuszak al lang voordat hij leeg is, zodat de pomp niet gaat piepen. Helaas, dat doet ie toch na 5 minuten. De klemmetjes van de infuuslijn ben je vergeten open te zetten. En de patient, die is wakker en slaapt de rest van de nacht niet meer.

Mannen, die s nachts in een urinaal plassen. En dan zetten ze hem , als hij vol is, op de grond naast bed. Dan schop je hem natuurlijk om als je bij de ronde kijken komt.

Of dames die op een postoel plassen. Bellen dat hij vol is. Dat klopt, tot de rand aan toe.

Met een deksel erop krijg je hem niet uit die stoel, die moet er dus even af. Maar dan gaat de inhoud klotsen, en als hij zo nokvol is, dan gaat dat natuurlijk niet helemaal goed.

Had ik maar een ander vak moeten kiezen!