vrek

 Ik heb een poosje een soort van vriendje gehad, een aantal jaren geleden

Hij was een enorme krent, gierigaard, vrek. Hij dronk graag een biertje, maar was te schraperig om iets goeds in huis te halen. Kocht altijd bij de Lidl het huismerk. 

Hij had een riant inkomen, maar toch viel het hem zwaar om afstand te doen van zijn centjes.

Als hij bij mij thuis was dan was het feest. Ik gaf hem Warsteiner bier, veel duurder en veel lekkerder! Daar lustte hij wel pap van.

Op een dag dacht hij : ach, doe eens gek! We liepen zijn woonplaats in en hij zou mij trakteren op een drankje. Leuk, romantisch!

Hij koos een uiterst simpel etablissement uit, een Chinees restaurant, waar we plaatsnamen aan een tafeltje onder de tl buis verlichting.

We namen allebei een blikje cola, en toen kwam het, meneer had niet genoeg geld bij zich! Ook geen pasje , dus ik moest in de buidel tasten.

En nog een mooie, hij vertelde een stunt. Ging met een vriend een biertje drinken, goed plekje op een terras uitgekozen.

Hij bekeek de drankenkaart, schrok van de prijzen en bedacht een list. 

Hij bestelde een halve liter bier, vroeg er twee kleine/normale bierglazen bij. En verdeelde de halve liter daarover. Zo, dat was dus weer een euro goedkoper dan twee losse pilsjes.

En schijnbaar heb ik iets met vrekken (gehad) want heel lang geleden had ik een ander vriendje. Die was mee op vakantie. Boodschappen doen was handig, hij met zijn auto.

Maar het boodschappen doen liet hij aan mij over, hij wachtte gewoon in zijn vierwieler. Zodat ik telkens alles kon afrekenen. Ook deze relatie was geen lang leven beschoren.

Gelukkig heb ik al die uitzuigers achter mij gelaten en heb ik het nu een stuk beter. Nu is het een wedstrijd wie snel genoeg is om zijn portemonnee te trekken, teneinde de rekening te kunnen betalen.