Mevrou &Co

 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad.

We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.

 Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen. 

Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten. 

Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan.

Het is een handzaam formaat, zei het baasje.

Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol.

Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in.

Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband vast, van achteren, ze moest lachen en kwam overeind.

Er kwamen meer dames van de bediening bij maar dat hielp ook niet. 

Toen kwam de enige man van het personeel erbij en die had een goed plan.

Hij had een kabel, maakte daar een lasso van  en na een aantal misworpen had hij beet.

De parasol werd binnen gehengeld, missie geslaagd, en ik genoeg materiaal om weer een verhaaltje te schrijven

En nog een bakkie genomen op de goede afloop