vele wegen leiden naar Baarn

Vandaag weer op de fiets naar Baarn gereden. Ja, een elektrische fiets, dus dat gaat best wel vlot.

Helaas, de weergoden hadden mij ander weer in het vooruitzicht gesteld, maar goed, dit was het plan
 


Langs de N236  , een beetje saai



Maar dan leidt Google Maps mij de juiste kant op, richting Naardermeer




Kijk, dat ziet er allemaal leuker uit



Stukje langs de Franse Kampweg en daarna het bos in



Vorige week heb ik deze route ook genomen, dat was vroeg op de avond. 
Maar ik wist toen niet dat die route door het bos vrij lang zou zijn, de donkerte viel in. En op de onverlichte bospaadjes rijden is geen feest. Kwam zelfs nog een fietser tegen die daar in het donker zonder licht rond reed. 











Maar mooi is deze route zeker!



Uiteindelijk kom ik bij Anna's Hoeve uit



En dan lonkt Baarn






Gearriveerd in Baarn. Hier, bij P Kuyer, ooit een vracht zaagsel gekocht voor de cavia's die toen in mijn woning huisden



En in de donkerte weer terug naar Weesp fietsen










Het is nog wel even gedoe om voor de terugweg een route binnen de bewoonde wereld te vinden, Maps wil mij steeds weer het woud in sturen, maar ik negeer mijn telefoon en kom in Hilversum uit






Bekend terrein , via 's Graveland gereden 



Excuses voor de vage foto maar mijn geduld was op



En ik ben bijna thuis Ik weet nu welke wegen ik moet bewandelen. Dat ik soms van het rechte pad mag raken, en als ik verkeerd zit, weer op mijn schreden terug moet keren. 

Want, beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald





Reacties

  1. Anoniem23 oktober 2024 om 22:07

    Wat eeeeen reis dame, wel stoer maar ook wel hachelijke “ momentjes” denk ik 👍😬.., blijf maar wel op de gebaande paden.., kunnen wij nog een tijdje meegenieten 😉🤓

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie24 oktober 2024 om 07:35

      Ik heb mijn lesje geleerd , ik zorg ervoor dat het niet zal gebeuren dat ik in geen velden of wegen meer te bekennen ben

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen