de beste brouwers brouwen het


Toen ik vijftien was ging ik voor het eerst alleen op vakantie. Naar Lunteren, naar camping de Goudsberg. 
Daar had men een stukje van het terrein gereserveerd voor jongeren. Daar gebeurde het, bierkratten stapelen.
Als het begon te schemeren werden wij uit onze tent gelokt, en dan schaarden wij ons om een kampvuur, dronken al die kratten leeg, maakten lawaai voor tien, en hadden iedere avond ruzie met de campingbeheerder, die overigens zelf ook dronken was.
Hij kon al die lastige jonge mensen niet aan. 
Ik vond bier eigenlijk niet lekker, maar ja, het was nu eenmaal goedkoop.
Op een avond had iemand een fles stroh rum, die hij rond liet gaan, ik dronk er ook van en was bijna meteen daarna uitgeschakeld.
Heb het overleefd, een aantal hersencellen van mij niet. Maar gelukkig nog een redelijk  grijs gebied overgehouden:)


Zuipen is echt lang geleden voor mij. Deze foto heb ik gemaakt met Sluis en Bruggenfeest , afgelopen zomer ( Weesp). Met dat feest zie je elk jaar dezelfde drankorgels bij dezelfde cafe's staan, steeds iets afgeleefder. 


jong bier moet gisten: jongelui moeten zich nog uitleven








koud bier maakt warm bloed : drank maakt vechtlustig






Ik was pasgeleden uit eten, aan een naburige tafel zat een groep mensen van mijn leeftijd. Allemaal rooie koppen, te hard lachen, een man zat met zijn r... op de tafel waar wij plaats wilden nemen. 
Ze gingen gelukkig op een gegeven moment weg, maar niet voordat ze een staande receptie bij hun tafel gehouden hadden, jas al aan , maar niet in staat naar de uitgang te lopen.
Toen het moment daar was draaide een van de vrouwen zich om , viel voorover tegen een tafel aan, herstelde zich, en strompelde naar de deur. 
Genante vertoning. Oke, ik viel vorige week van een tafel af maar dat was in geheel nuchtere toestand.




En als afsluiting een lied uit 1966!

Glaasje op laat je rijdenGlaasje op laat je rijdenDat is een goede raadWanneer je wat onzeker op je benen staatGlaasje op laat je rijdenGlaasje op laat je rijdenMaak de borrel die je drinkt niet extra duurGlaasje op niet achter 't stuur
Willem ging eens rijden met z'n nieuwe sleeNa een ritje kreeg hij dorst en stopte bij een klein caféHij dronk éénmaal tweemaal driemaal enzovoortMaar toen hij terug wou rijdenGreep een oom agent hem bij z'n boord
Glaasje op laat je rijdenGlaasje op laat je rijdenDat is een goede raadWanneer je wat onzeker op je benen staatGlaasje op laat je rijdenGlaasje op laat je rijdenMaak de borrel die je drinkt niet extra duurGlaasje op niet achter 't stuur
Kees die reedt al zig zag door de hele straatWant hij was zoals je noemt heel erg in kennelijke staatBuurman riep z'n vrouw en zei marietje kijkKees die rijdt m'n nieuwe kippenhokken met de grond gelijk
Glaasje op laat je rijdenGlaasje op laat je rijdenDat is een goede raadWanneer je wat onzeker op je benen staatGlaasje op laat je rijdenGlaasje op laat je rijdenMaak de borrel die je drinkt niet extra duurGlaasje op niet achter 't stuur


Reacties

  1. Anoniem26 november 2024 om 19:36

    Ik krijg er dorst van…proost 🍻, maar met mate dan blijft het gezellig 👐🤓

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie26 november 2024 om 20:14

      omdat het zo lekker is, omdat het zo lekker is, we nemen nog een glas, de echte lol begint nu pas

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen