I'm singing in the rain
Vanmiddag ging ik mijn kleindochter ophalen bij peuterspeelzaal, op de omafiets erheen. Ik rekende op 3 kwartier fietsen, maar ik had niet op de harde tegenwind gerekend, het ging tergend traag. Ik was gelukkig ruim op tijd vertrokken, voor het geval dat.
In het Gaasperpark lagen nog allemaal sneeuwresten, dat vind ik niet fijn fietsen, ik reed keurig rechts, door een sneeuwvrij spoor.
Een hardloper kwam mij recht tegemoet , ook op dat zelfde spoor. Hij liep dus links, en op het fietspad. Ik vond dat het voor hem makkelijker was een stapje opzij te doen. Hij week niet van zijn route, ik ook niet. Op het laatste moment koos hij eieren voor zijn geld, en schreeuwde tegen mij ( de brutaliteit) dat dit niet zo handig was.
Ik slingerde hem diverse lelijke woorden naar het hoofd ( andere benamingen voor het mannelijk geslachtsdeel ) en vervolgde mijn weg.
Het begon te regenen , hagelen, ik moest stoppen om mijn regenjas aan te doen. Mijn navigatie deelde mij genadeloos de tijd mee, de klok tikte onverbiddelijk door. Ik kneep hem dat ik te laat zou komen.
Op het fietsstoeltje stond al een tas, een andere exemplaar slingerde aan mijn stuur, ik hing hem aan de achterkant van het stoeltje.
Het zweet brak mij uit terwijl ik verder probeerde te scheuren, en gelukkig ,precies op tijd op de plaats van bestemming.
Zonder die ene tas, die achterop gehangen had. Daarin mijn favoriete wintermuts en een dekentje voor mijn kleindochter, voor achter op de fiets.
Mijn druipnatte regenjas ergens in de gang opgehangen, en daarna de beloning, een klein lief meisje dat met mij meeging.
Achterop de fiets gezet, en toch maar een stuk teruggereden om die tas te zoeken. Verrek, daar lag hij , in de goot, verderop.
En toen weer terug naar kinderdagverblijf, was in de consternatie mijn regenjas daar vergeten.
Lekker bezig!
Thuis aangekomen samen wat boekjes gelezen , echte en ook denkbeeldige thee gedronken en houten taart gegeten.
Op terugweg weer regen, maar nu wel de wind in de rug. Soms zit het mee, soms zit het tegen!

Wat een enorme “stoere oma” bent u toch…, kunnen uw kinderen en kleindochter TROTS op zijn…door regen en wind !!!! 👍👍👏🤓
BeantwoordenVerwijderenIk laat me niet kisten!
Verwijderen