in tranen door Sinterklaas



Vandaag de intocht van de Goedheiligman.  Toen mijn kinderen klein waren gingen we altijd in Weesp kijken bij de intocht.
We probeerden een mooi plekje aan de kade te bemachtigen, en dan begon het wachten. Alle kinderen in rep en roer, wanneer komt hij nou?
En dan zagen we opeens een puntje van de boot, daar kwam ie aan. Alle kinderen juichen en zingen. Ik voelde dan al heel in de verte tranen prikken, probeerde ze weg te duwen, maar tevergeefs. 
Ontroering door al die blije kinderen met een glimmende ogen van opwinding.
Gelukkig keek niemand naar mij, want ik vond het behoorlijk genant.













In het kaartspel ' zwartepieten ' ben je de pineut als je met schoppenboer ( de zwartepiet ) eindigt.
De uitdrukking ' de zwartepiet toegespeeld krijgen' komt hier vandaan en betekent : iemand tot zondebok maken.




wie de schoen past trekke hem aan

En ook tranen, vaste prik, bij een zeker Sinterklaasboek dat ik mijn kinderen altijd voorlas. Dat lukte , tot een zekere scene . Een jongetje wilde dolgraag een hondje voor Sinterklaas. Hij kreeg op pakjesavond weinig cadeautjes, zijn zusje veel meer.
De spanning werd opgevoerd, en op het einde krijgt hij toch een hondje van de Sint. Die scene kon ik nooit uitlezen, want dan brak mijn stem , omfloerst door tranen.
Mijn kinderen zaten dan vol verwachting te kijken,  en begrepen niet waarom ik huilde,





En vandaag komt hij weer. Prachtig feest, hoop dat het altijd zal blijven.


Reacties

  1. Anoniem16 november 2024 om 18:55

    Het is..en blijft een fantastisch kinderfeest.., zonder “bijbedoelingen/ racisme”…geweldig en moeten we koesteren en in ere houden toch..speel het spelletje gewoon mee 🤓👍👏

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen