Pannenkoeken

Gisteravond pannenkoeken gegeten in de Wildenburg in Baarn. Leuke locatie, een aanrader, zeker met kinderen
 

We aten daar met mijn oudste zoon, zijn vrouw en hun dochtertje. Weken geleden deze avond gepland, de reservering had ik een paar dagen terug gemaakt. Zaterdagochtend nog even mailbox gecontroleerd, en tot mijn afgrijzen zag ik dat de reservering mislukt was. Had ik online gedaan, ik dacht nog, dat is mooi voor elkaar.



Klik 'hier' om het opnieuw te proberen, stond er in de mail.

Oke, geen probleem. Zondagavond , half 6 , 5 personen. 

Helaas, alles vol, enige optie was ergens in de middag. Maar dat was niet het plan, iedereen heeft een volle agenda, potjandrie! Ik baalde enorm, zeg maar gerust dat ik er zeer onrustig door werd.

Ging kijken voor pannenkoekenboerderijen in de buurt, nergens plek of je kon er niet reserveren.

Mijn vriend gooide olie op het vuur: he, wat jammer nou, ik had me er zo op verheugd. Dit was dus precies de opmerking die ik niet wilde horen, en dat heb ik laten merken.



Het was even na 9 uur 's ochtends, de Wildenburg ging om 12 uur open . Probeer maar even te bellen als ze open zijn, was zijn advies. 

Ik heb er toen geirriteerd een mailtje tegenaan gegooid, in de hoop dat dat over niet al te lange tijd gelezen zou worden. Maar daar ging ik natuurlijk niet op wachten.
Ik heb uiteindelijk ergens een boerderij gevonden, waar wel plek was, en je kon reserveren. zo gezegd zo gedaan.





Verrassing, de Wildenburg uit Baarn reageerde heel vlot, ze konden er toch nog een mouw aan passen.

Zondagavond om kwart voor 6 was er plaats in de herberg.

Andere boerderij geannuleerd , en gecontroleerd of dat nu wel gelukt was.



Eind goed al goed. Gisteren de hele dag op de fiets gezeten. dus dit diner was welverdiend






Na het avondmaal weer op de fiets terug naar Weesp, routeplanner aan, en ook deze keer weer een andere route, vanwege werkzaamheden. 

Dit keer geen stukjes door het donkere bos, heelhuids thuisgekomen.


En ter afsluiting een verhaal dat ik me vaag kan herinneren uit de Donald Duck. Donald doet  mee aan een pannenkoeken-eetwedstrijd, hij neemt het op tegen Schrans Bunker. Laatst genoemde eet dan allemaal pannenkoeken met stroop, en Donald werkt het ene na de andere rijk belegde exemplaar naar binnen, en wint ook nog. Heb dit verhaal niet meer helder voor ogen, kan het helaas niet meer terugvinden mbv Google.





Reacties

  1. Nou “ tante Katrien “ 😛… dat heb je weer mooi opgelost, familie diner geslaagd !,…alhoewel..is Simon er heelhuids afgekomen..😬🤓

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hij heeft ook dit stressmoment glansrijk doorstaan, hij kan hier goed mee uit de voeten . Iets te goed, hij houdt ervan mij dan te gaan plagen, op zo'n moment spring ik uit mijn vel, en een kwartier later moet ik er om lachen, aard van het beestje.

      Verwijderen
  2. Donald Duck: Staat me vaag iets bij; ging hij niet samen met Smik, Smek en Smak?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat zou heel goed kunnen, grappig dat iets van zo lang geleden toch nog ergens in de krochten van het brein opgeslagen ligt

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Mevrou &Co

Een boekje open doen