wie zoet was kreeg lekkers, maar nu niet meer

Een blog gewijd aan verleidingen





Ik kan me helemaal lopen verlekkeren door zelfs maar aan onderstaande afbeeldingen te denken. Ik hou van al het slechte eten dat je je maar bedenken kan.
Zoet , hartig, romig, vet, ik lust het allemaal










Maar sinds ik op de afdeling nefrologie werk ben ik mijn eetgedrag tegen het licht gaan houden.
Hier liggen allemaal mensen met hoge bloeddruk, diabetes, met hart- en vaatproblemen en nieren die het niet meer doen.
                                                                                                               
                                                                                                             





Ik ben een rasechte controlefreak, dus heb ik een tijdje geleden een bloeddrukmeter en zelfs een glucosemeter aangeschaft. Want meten is weten







Helaas raak ik niet in verleiding om me te buiten te gaan aan groenten, voor een portie broccoli of spruitjes hoef je me niet wakker te maken







                                niet alle koekies accepteren












    Koekjes van eigen deeg (zelfs bij het deeg lik ik mijn vingers af)








Geen bal aan? Daar denk ik toch echt anders over

                                                                                                                      flikker op met die zooi
                                                                                                                     


Bedankt , die hoef ik niet. Geef mij maar een rijstwafel







en dan hebben we hier nog de restanten die over zijn van Sint Maarten



Maar goed, ik laat beter al die shit links liggen. Want waar je het meest in zondigt word je het zwaarst in gestraft

Reacties

  1. Anoniem13 november 2024 om 19:19

    Oepsss, nou mag ook ik wel oppassen…, heftig lesje ! 😬🤓

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie13 november 2024 om 20:40

      Kom maar eens een dagje meelopen op mijn werk, dan ben je meteen genezen!

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen