Als je de ketting strak houdt ga je altijd vooruit!




Ode aan de fiets , en in het bijzonder aan die van mij. Ik heb nu bijna 47.000 km op de teller staan, hij is mijn trouwe steun en toeverlaat, brengt mij door bijna het hele land!
Van de week was ik hem een paar dagen kwijt, er moest van alles aan gerepareerd worden. Ik kreeg een leenfiets, maar dat was weer eventjes hard trappen, een elektrische fiets is toch wel erg prettig!



De NS fiets is ook een aanrader, op vele stations kan je er een huren








Vorige week op de NS fiets van Baarn naar Amersfoort gefietst, met als doel een kerstfoto te maken, dit is hem geworden:








En wat te denken van de bakfiets? Niet te verwarren met de bakvis ( wie kent deze ouderwetse benaming voor een jong meisje nog?)



In Amsterdam her en der ondergrondse fietsenstallingen. In deze stalling zat een paar jaar geleden een porsche klem, de bestuurder dacht dat de parkeergarage voor auto's was. 

Bijgevoegde foto was helaas niet van mijn hand, wat zou ik er graag getuige van geweest zijn !














Slagboom gaat niet meer omhoog, de fietsers kruipen er maar onderdoor, met Fahrrad en al









Door het lint gegaan.
Op een ochtend, vroeg. op de fiets door Gaasperpark naar mijn werk. Opeens een rood/wit lint over het fietspad, verder was er niets te zien.
Ik kroop met fiets en al onder het lint door, en reed verder, ging de bocht om, en daar stond een uitgebrande dampende auto, en verderop nog zo n lint, met een meneer erbij,
"Mevrouw , dat lint hangt er niet voor niets '' zei hij.
Ik voelde me toch wel enigszins betrapt, en wist alleen nog te zeggen : ' Ik vermoedde al dat dat lint er niet voor niets hing. Maar wat nu? Ik moet naar mijn werk"'.
Hoofdschuddend hield hij galant het lint omhoog, zodat ik verder kon.
Ik bedankte hem en dankzij hem arriveerde ik toch nog op tijd op de plaats van bestemming.

Geen fotobeschrijving beschikbaar.





En als afsluiter nog een foto van mij en van mijn dochter. Aantal jaren terug.
We reden onafhankelijk van elkaar langs riviertje het Gein, ik was bij mijn  moeder geweest, en zij kwam net van haar werk,
Opeens zagen wij elkaar aan de overkant fietsen , richting huis. Dat was zo'n leuk momentje !








Reacties

  1. Anoniem23 december 2024 om 06:33

    Gelukkig staat uw ketting weer strak…, die fiets is van levensbelang voor u ( dat blijkt wel uit het aantal km’s …👌👌👍 ), leuke foto’s van u en uw dierbaren 👐🤓

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen