Het ware kerstgeschenk

 Vandaag was het dan zover, op het werk kon het kerstgeschenk opgehaald worden. Vol verwachting klopte mijn hart.

                                

Deze lekkere deken kreeg ik een aantal jaar terug op mijn werk, een prima kerstcadeau.

We kregen ook een keer een rolkoffertje, was niet handig mee te nemen achter op mijn fiets, dus ik haalde het uit de doos waarin het verpakt zat. Toen paste het kerstgeschenk wel op mijn  bagagedrager, vastgesnoerd met spinnen. Ik reed enthousiast naar huis, maar onderweg viel het koffertje eraf, landde wonderbaarlijk genoeg op zijn pootjes/wieltjes. Reed zelfstandig een stuk over het fietspad, tot het tegen een stoeprand tot stilstond kwam. Einde van de joyride.

Een ander kerstcadeau van het werk waar ik jarenlang plezier van heb gehad was een warme, oerlelijke ochtendjas. Een soort van berenvel, die heeft me heel wat winters warm gehouden.

En een grote fraaie rugtas, gebruik ik om mijn camera en lenzen in te vervoeren als ik op pad ga, ja, het zijn nuttige cadeaus.

Vandaag op mijn werk iets opgehaald waarover ik nog even moet nadenken.

Het gaat om het gebaar, dus mijn dank is groot.

Ik viel vandaag met mijn neus in de boter,  er lag opeens een presentje voor mij op de balie.

Niemand heeft gezien wie het bracht. 

Daarbij een kaartje, ik was nu wel heel benieuwd. 

Bleek van een studente te zijn die ik vorig jaar om deze tijd een paar weken begeleid heb.

Als dank een doosje bonbons en een kaart ,  dit pakketje heeft dus een jaar lang ergens in het AMC gelegen.  

Bijzonder dat iemand door intensief speurwerk mij heeft kunnen bereiken. 

De chocola is helaas door dat jaar vertraging ver over de houdbaarheidsdatum heen.

Maar dat doet geen afbreuk aan mijn blije kerstgevoel.