In de lift

 

Ik bracht een delirante patient naar de operatiekamer. Met bed en al wilden we de lift in.

In de lift stond al een mevrouw, die nog niet begreep dat ze het veld moest ruimen.

"Mag ik mee naar beneden? '' vroeg ze.

"Dat zou ik niet doen' zei de oude man. "Want dan wordt u meteen geopereerd!"

Doet die lift het niet?

Vroeg een meneer die in zijn rolstoel voor de goederenlift stond te wachten. Te bedienen met een liftpas.

Kijk eens achter u, daar zijn vier personenliften , zei ik . Die had hij niet gezien.

Geen tijd te verliezen!

Op mijn werk heb je in elke ' toren' de keus uit vier liften om je verticaal te verplaatsen. Deze liften laten nog wel eens op zich wachten, patientenvervoer met bed heeft nml voorrang.

Een koppel op leeftijd kon zich deze wachttijd niet permitteren en stapte in de goederenlift.

Deze vlieger ging helaas niet op.

Uiteindelijk zijn ze veilig beneden gekomen met een van de blauwe liften.

Een patient liep voor het eerst een ronde over de afdeling. Wat staat daar voor moois? zei hij verheugd. Dat bleek bij nader inzien niet zo fraai, het was de afvalbak.

Op iedere afdeling is een opiatenkast, waar alle morfinepreparaten ed achter slot en grendel liggen. Vroeger noemde men het 'de gifkast'.  En dat is niet zonder reden

Ik liep op de gang, een bezoekster achter mij sprak mij aan. Mag ik u wat vragen? 

Daar kwam ie : wat een gaaf vest heeft u aan, waar heeft u die gekocht?

Ik heb hem niet gekocht, ik heb hem van een van mijn dochters gestolen. Maar dat mocht, ze wilde hem niet meer.

En behalve gaaf, is dit vest ook zeer handig. Iedereen draagt hier een wit thermojasje , die zijn in de wintermaanden altijd uitverkocht. Dus dan mijn eigen kleurrijke ding aan. 

Moet 'm uittrekken bij patientencontact, en ben hem altijd kwijt. Slingert dan ergens op de afdeling rond. Ik had hem ook eens op een andere afdeling laten hangen.

Toen kwam iemand van daar het heel lief brengen, vest was makkelijk te identificeren. 

En nog even terug naar de lift. In 1983 startte ik mijn opleiding in het voormalige Julianaziekenhuis in Amsterdam.

Daar was slechts een lift aanwezig, en die was bedoeld voor vervoer van bedden. De deur bestond uit twee schuifdelen, die moest je handmatig openen, en met kracht sluiten. 

Geen sensor, dus oppassen dat de patient niet met zijn hand tussen de deuren kwam