Kerstnacht bij Zuster Anna

 Vroeger, als kind, gingen we altijd naar de nachtmis. Vooraf leek het nog leuk, spannend, s avonds laat op pad. Maar eenmaal in de kerkbank gezeten vervloog het enthousiasme, het was saai, en het duurde nog extra lang ook!

Een aantal jaren geleden heb ik me nog eens over laten halen een nachtmis bij te wonen, het was vreselijk, dat was echt de laatste keer.

Sinds ik in de verpleging zit ( en dat is al heel lang!) is het altijd werken met Kerst of met Oud&Nieuw.

De laatste jaren heb ik bedacht om de nachtdienst met Kerst te doen. Want die dienst staat altijd open, en dan weet je zeker dat je niet ergens anders voor ingeloot wordt, deze keuze wordt altijd gehonoreerd.

Dit blog staat in het teken van Kerstnacht, een kijkje achter de schermen hoe dat eruit kan zien in het ziekenhuis :).

We maken er zelf een feestje van hier!

Ik had voor deze nacht een schitterende bril meegenomen. 

De arts die vannacht langskwam keek er naar en zei: als de patienten dit zien denken ze dat ze delirant geworden zijn :).

Een patient die mij wat wilde vragen schoot in de lach bij mijn aanblik, en zei: heel geestig!

Tja, het lijkt te kloppen, hoe ouder hoe gekker. En wat heel frappant was, ik kon oprecht beter zien toen ik de bril opzette :)

De nacht doorgekomen mbv koffie. 

Proost!

En nog wat foto's bijgevoegd, om te laten zien hoe gezellig het hier is :)

Net schaafijs gehaald bij laboratorium. Er is een donornier die gekoeld wordt met ijs, dit keer geen droogijs gehaald. 

Bij het overkiepen van het ijs in de bak met de nier viel een deel van het bevroren vocht op de grond, ik ben tot de conclusie gekomen dat ik niet geschikt ben om  het ijs te verversen.

Met Kerst draag ik altijd gouden klompen. Ze lopen voor geen meter, maar het ziet er wel feestelijk uit, zeg nou zelf.

Buiten is het verre van helder weer. Als het zo blijft wordt het nog wat voor Melchior, Caspar en Balthasar om het kindeke te vinden. Die ster gaat in nevelen gehuld, maar gelukkig is er tegenwoordig kunstlicht.

          

Tja, ik zeg maar niets over deze onooglijke baardapen.

Rest mij alleen nog iedereen die dit leest een fijne Kerst toe te wensen