nachtelijke gesprekjes

 Patient heeft gebeld. Ik kom de kamer op. 

Ik krijg het licht niet aan! moppert hij. Ik heb het knopje ingedrukt maar er gebeurt niets! En er is hier iets helemaal mis gegaan! mopperdemopper..

Ik druk op het knopje, lampje floept aan. 

Hoe deed u dat nou?

Nou gewoon, knopje indrukken.

Maar bij mij deed ie het niet.

Nou, bij mij wel.   Okee, wat is er aan de hand|? 

Ik denk dat ik en ongelukje gehad heb, maar ik lig wel op een matje

Geen matje te bekennen, en, gelukkig, ook geen ontlasting te zien.

Hoe kan dat nou, waar is dat matje?

Geen idee, is verdwenen. 

Misschien is ie omhoog geschoven.

Nee, hij is echt in rook op gegaan.

Het bed zit in een merkwaardige knik. Zijn knieen zitten bijna tegen zijn borst. Ik zorg ervoor dat het bed een normale stand aan neemt.

Ja, dat probeerde ik ook al maar het lukte niet.   En, ik ben best een lastige jongen.

Nou, daar weten wij hier wel raad mee! En een vraag, is dit uw normale buik?  ( is nml bol en gespannen)

Ja, zo ziet ie er de laatste tijd uit, vroeger was ik een slanke jongen, maar dat is niet meer.

Vijf uur in de ochtend, patient belt met een vraag. Herkent mij in het duister. He schat, heb jij dienst? Jazeker, en vorige nacht ook , maar ik heb je tot nu toe alleen slapend aangetroffen. En ik heb geleerd: geen slapende honden wakker maken

Andere patient belt. Kan zijn bel niet vinden, maar hij heeft er wel op weten te drukken.

Ik tover hem tevoorschijn, hij zit wat in de knoop. Ik haal het los, patient zegt, ik zit ook in de knoop.

Toch niet figuurlijk? Nee letterlijk. Gelukkig , dat is makkelijker op te lossen.

Andere patient, is aan het hoesten, stopt er niet mee. Ik kom eraan omdat hij belt.

 Godverdomme , hoor ik hem vloeken. Eea gedaan om het hoesten te stelpen. Slapen doet hij niet aan. Zit de heel nacht op zijn bedrand. Ik hoor hem vanuit de deuropening regelmatig harde boeren laten.

Belt midden in de nacht, wil cappuccino met veel suiker. Heeft daarvoor al twee keer om.warme chocolademelk gevraagd en gekregen. 

Rukt beide keren het bekertje zowat uit mijn handen en begint meteen te drinken, zonder even te blazen , de nood is schijnbaar hoog.

Ja ik ben altijd midden in de nacht wakker  zegt hij. 

En met die koffie in zijn mik zal slapen wel helemaal niet meer lukken, dacht ik. Wonderbaarlijk genoeg slaapt hij daarna maar liefst 2 uurtjes. 

Daarna klaarwakker. Hoe slaap je thuis ? vraag ik. Prima, dan neem ik een goeie slaappil. Van jullie krijg ik een sinasprilletje, dat kreeg ik als 4 jarige vroeger. Dat helpt dus helemaal niet!

En het is hier benauwd , bloedheet. Thermostaat aanpassen helpt niet. Ik slaap thuis altijd met raam open. Dat gaat hier niet.

Hij heeft een dikke trui aan. Wilt u die niet uittrekken? Nee, heb m net aangedaan. 

Dan niet.

Ik vind het een benauwd stinkhok hier , moppert hij verder.

Nu kan ik me niet meer beheersen, ik moet lachen.

Hoe woon jij dan, vraag ik. 

In een penthouse. 

Tja, dan is dit andere koek.

Ik wil even naar buiten, heb frisse lucht nodig.

Nou, vind ik niet zo'n goed idee, misschien val je wel dood neer, op weg naar de uitgang. 

Hoezo|?

Nou omdat je nog zo benauwd bent.

Volgende nacht, begin van mijn dienst. Kunt u mij iets te drinken brengen?

Laat me raden, warme chocomel en cappuccino met veel suiker. Nee, geen cappuccino, dan slaap ik niet.

En als laatste de patient die belt en vervolgens zegt : u moet mij helpen!

Pardon,  even overnieuw graag, ik moet helemaal niets!