filmsrecensies door de Ronde

 


Jagten, film uit 2012. Drama.

Heel goede film, ik voelde mee met de hoofdpersoon, ik heb gevloekt, geschreeuwd en gehuild tijdens de film,.

Het gaat over een kleuteronderwijzer, die het heel goed doet met de kinderen. Tot hij valselijk beschuldigd wordt van seksueel misbruik. Met alle ellende van dien.

Na afloop was ik er stil van, en heb ik er uitgebreid over gesproken met mijn jongste zoon. 

Aanrader!





Ove, ook een Scandinavische film uit 20212.
 Hoofdpersoon is een oude zuurpruim, die het met iedereen aan de stok heeft. In de loop van de film begin je hem beter te begrijpen. En krijg je zelfs sympathie voor hem.



Gladiator 2.
2024


Afknapper na het eerste deel. 

Bombastisch , er gebeurt te veel en te snel, geen diepgang. Onwerkelijke taferelen. Wat mij betreft geen aanrader.




Small things like these. 

2024

Aangrijpende film, met veel leed. Jonge zwangere vrouw wordt ondergebracht in een klooster, dat geleid wordt door een feeks, een mens dat je al snel begint te haten. 

Wat men in de naam van God aan pijn toegebracht hebt aan vele jonge ongehuwde zwangere vrouwen!



2024
The Substance, aparte film. Zou schokkend moeten zijn, maar dat was niet het geval. Op zich een goed verhaal, over een vrouw die weer jong wil zijn, om aan het ideaalbeeld in de modewereld te voldoen.

Het einde van de film doet afbreuk aan het geheel, het gaat te lang door, het slaat als een lul op een drumstel, niet goed dus.








The Stanford Prison experiment, film uit 2015

Waargebeurd verhaal

Een sociaal psycholoog voert een experiment uit in een nagebootste gevangenis. Het speelt zich af in 1971.

Hij laat 24 studenten aan zijn experiment meedoen. 12 mogen de rol van cipier op zich nemen, de andere 12 zijn gevangenen. De cipiers ontpoppen zich als sadisten , de gevangenen worden gekleineerd en als beesten behandeld.

Het experiment loopt uit de klauwen en wordt voortijdig beëindigd.

Een film waar je helemaal in komt te zitten, ik heb gevloekt en getierd tijdens het kijken


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen