Niet te serieus

 




Er zit lucht in infuuslijn. Niet goed dus. 

Ik haal het eruit. Zeg tegen patient,  alleen bij vervelende mensen dienen wij lucht via het infuus toe.


Een patient haalt het bloed onder mijn nagels vandaan. Ik word gek van hem. 

Ik vraag mijn collega: waar kan ik het protocol ' actieve euthanasie ' vinden?


Tijdens een heel drukke dienst belde een patiente. Ze blies meteen hoog van de toren, ik was te laat met haar medicatie, 
Dit kan toch niet , klaag, steun, enz.
Ja dit is werkelijk heel erg zei ik, vreselijk!
Bent u dan volgende keer wel op tijd?
Nee waarschijnlijk niet , ik verzoek u met klem te bellen als ik meer dan 5 minuten te laat ben.


Patient was opgenomen op de Acute opname afdeling. Deze locatie is onlangs grondig verbouwd, is spiksplinternieuw, oogverblindend wit.
Vandaaruit ging ze naar 'mijn' afdeling, die nog niet opgelapt is. Ze belde haar echtgenoot om hem te verwittigen. 
O, ga je naar die ouwe shit?! riep hij door de telefoon.
We reden haar de afdeling op, en ik zei tegen haar: welkom in de ouwe shit!


Sommige mannelijke patienten trekken, om diverse redenen, geen shirt aan. Ziet er in deze context toch wel vreemd uit, een ontbloot bovenlijf.
Vandaag de Tarzan-look? vraag ik dan. 





Ik kwam de kamer in van een patient. Iemand van de familie zat geknield op een handdoek, op de grond, aan het voeteneind van het bed.
Met het hoofd richting de bedlegerige patient.
'Ben je aan het bidden' vroeg ik de bezoeker.
Nee, hij ging vanuit die positie de voeten van de zieke masseren.


Reacties

  1. Anoniem14 januari 2025 om 21:15

    Dan krijg je zeker een heel “ opgeblazen “ gevoel als er lucht met het infuus mee komt ..😬…, goed ontluchten dus voor de juiste vloeibare dosering 💊 😂🤓 !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie14 januari 2025 om 21:19

      nou, als er lucht in het infuus zit , blaas je even later je laatste adem uit ( lucht in je aderen is niet gezond)

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen