de boze boswachter


 Vandaag op bezoek geweest bij een vriendin die op de Veluwe woont. Jaren geleden dat wij elkaar voor het laatst zagen, door diverse factoren.

Het weerzien was erg geslaagd, heerlijk gekletst, herinneringen opgehaald, tijd tekort. 

De Veluwe, daar  ben ik vroeger ook vaak met mijn viertal heen geweest

Treinen en bussen brachten ons naar de plaats van bestemming. 

Alle kinderen een tasje op de rug met eten en drinken erin voor de hele dag, zelf natuurlijk nog meer voorraad bij  me  voor nood. 

Nog geen mobieltje in die tijd, van tevoren dus alles heel goed uitzoeken, wandelroute uitprinten, en dan vol goede moed op pad.

Zo ook op een mooie zomerdag, mijn kinderen waren 3, 2x8  en 11 jaar oud. 

Ik probeerde het beginpunt van de wandeling te vinden nadat we de bus verlaten hadden. Dat was niet echt makkelijk, op goed geluk sloegen wij een pad in.

Bleek dat we op verboden terrein terechtgekomen waren. Een auto kwam naar ons toerijden met daarin een uiterst zure boswachter. Die sprak mij streng toe, omkeren en snel een beetje, anders krijgt u een boete.

Vuile klootzak! dacht ik bij mijzelf.  Met mijn kroost rechtsomkeert gemaakt, want die dienstklopper zat erop te vlassen dat ik boos zou worden. 

Toen we buiten gehoorafstand waren heb ik die rotvent in alle toonaarden vervloekt.

Daarna vervolgden wij onze weg, en hebben  we een mooie wandeling kunnen maken.









Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen