Ochtendhumeur

 

Patient die heel slecht slaapt, gaat vaak pas halverwege de nacht naar bed.

Ik had dagdienst, het was nog vroeg, ik zette in het duister de medicatie bij hem neer, en liet hem slapen. 

Na een half uur belde hij, was pisnijdig. De keukendame had hem ruw uit zijn slaap gehaald, had het grote licht aangedaan en hem toegeschreeuwd wat hij als ontbijt wilde.

Hij was vreselijk zuur, en zei dat hij al 1000 keer gezegd had dat hij s ochtends nooit eet.

Ik vertelde hem dat ik in zijn dossier een melding zou maken zodat de keuken hem niet meer zo vroeg zou lastig vallen. 
Nou dat maakt mij helemaal niets meer uit brieste hij, ik ga morgen toch naar huis. 

Even de kamer verlaten, hij was zo onhebbelijk dat ik er  niet meer tegenkon.

Kwam even later terug, moest zijn infuus aansluiten om medicijnen te geven.

Hij negeerde mij, zijn blik op zijn telefoon gericht.

Ik wil je infuus aansluiten, zei ik.

Hij keek niet op of om, strekte slechts zijn arm naar mij zodat ik erbij kon.

Ik heb verder niets meer tegen hem gezegd, zonde van de moeite.