van de sokken gaan

 Ik had nachtdienst. Het was niet druk, ik was bezig met wat klusjes doen. Oud papier weggooien in de bak, die op de gang staat.

Daar  trof ik een heer op leeftijd aan, slechts gekleed in witte onderbroek en wit hemd, en aan zijn voeten groene anti slipsokken, dat gelukkig wel.

En, hij had aan beide kanten een pols/naambandje om. 

Ik nam hem mee aan de arm, al babbelend over koetjes en kalfjes, en liet hem plaatsnemen op een stoel achter de balie. 

Zo, die zat!

De arme man zag er gehavend uit, een van zijn armen was helemaal blauw en op zijn achterhoofd zat ook een grote blauwe plek.

De uitdrukking    'die is niet op zijn achterhoofd gevallen' ging hier niet op!

In de computer zijn naam opgezocht, een collega pakte voor hem een wegwerpjasje, want hij had het niet bepaald warm. Het jasje was groen, dat kleurde goed bij zijn sokken!

En even later was er een collega van de afdeling waar hij thuishoorde, ze had een rolstoel bij zich. En, om het feest compleet te maken, die stoel was ook groen! 

Dat had zo moeten zijn :).

Ze nam de oude lieverd mee, hij zag er schattig uit, met een hoofd waar nog wat sprietjes op zaten en een lieve glimlach op zijn gezicht.

Mijn nacht kon niet meer stuk.

Vanwege de privacy twee foto's van mijzelf toegevoegd, deze schitterende sokken kreeg ik van een student die ik een aantal maanden begeleid heb. Hij heeft deze kousen als afscheidscadeautje geschonken, zijn hoofd zorgt voor de vrolijke noot!